Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το Κυριακάτικο τραπέζι


Πάνος Β.
Η ιστορία αρχίζει με το μαγείρεμα.Η προετοιμασία χρειάζεται συγκέντρωση κι αυτοπεποίθηση.Κάθε λάθος μπορεί να είναι αναστρέψιμο αλλά και καταστροφικό.Ο χρόνος κυλά και συ μαζί του.
Τα υλικά μεταμορφώνονται με ονοματεπώνυμα.Κουβαλάνε πρόσωπα,τόπους παραστάσεις.
Στην αρχή τα λαβράκια από το ταξίδι στην Αθήνα.Μέσα τους το δενδρολίβανο από την αυλή, λίγο αλάτι της γκρίζας από το καιρό θάλασσας και φρέσκια ρίγανη από τη γειτονική
πλαγιά.Μπαίνουν στο φούρνο των διακοσίων βαθμών αδιαμαρτύρητα, με λίγο λάδι Σκεπαστής.Καιρός για τα υπόλοιπα.
Από τα βεργιά του Μουρτιά σπας λίγο τις στεγνές άκρες , τα ξεπλένεις με λίγο ξύδι Κουρκουλών και τα βάζεις στο νερό που βράζει.
Η σαλάτα δικαιολογεί το όνομά της:Διάφορα μαζί.
Κομένα ντοματίνια και αβοκάντο,μετανάστες στη γαβάθα από τη Κρήτη του Αντρέα, που με θυμήθηκε πριν και μου έκανε λάϊκ στο φέισμπουκ. Μνήμες της Θεσσαλονίκης.Το κατσαρό μαρούλι και το φρέσκο κρεμμυδάκι από το κήπο της Μαρίας στο Κοχύλι, που με τόση περηφάνια αλλά και αγάπη μας το πρόσφερε.Πλυμένα με άφθονο νερό της Λιμνιώτικης βρύσης ψιλοκόβονται και τα ανακατεύω.Πέρα από το λάδι,ρίχνω και λίγο σιρόπι σφενδάμου, ταξιδεμένο από το μακρινό Τορόντο ως εδώ, ένα γλυκό βάλσαμο σαλάτας κι όχι μόνο.
Το σερβίρισμα έχει να κάνει με το αν αγαπάς.
Θυμάμαι τον σιτιστή Σταγάκη στο στρατό,στο Ίππειος στη Λέσβο, που με έβαζε στην αγγαρεία να σερβίρω ακόμα και τα τηγανητά αυγά προσεκτικά,επειδή κάθε φαντάρος άξιζε τον σεβασμό μας.
Έτοιμα τα ψάρια μπαίνουν με τη σωστή πλευρά στο δίσκο.Πλάι για τη γεύση και σαν στολίδι μισό λεμόνι από τη πάντα απλόχερη λεμονιά μας.Τα βρασμένα βεργιά με λάδι και ξύδι, αναδύουν την ανοιξιάτική τους κνίσσα προς τους θεούς.
Το απαραίτητο κόκκινο κρασί Τυρνάβου θα φέρει για λίγο μαζί μας το χαμόγελο του κυρ Θανάση.
Μαζί και λίγο ζυμωτό ψωμί, σαν αυτό της Φώτως αλλά όχι ίδιο.
Δίπλα στο τραπέζι μαζί μας, το τηλέφωνο με τις φωτογραφίες των παιδιών.Περιμένουμε το ντριν και τάχουμε στο νου, όπως τότε που τρώγαμε μαζί τους γκρινιάζοντας.Εκατοντάδες ή χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά μας, είναι κάθε λεπτό εδώ,στη δικιά τους καρέκλα.
Πέρα στη βιβλιοθήκη χαμογελούν οι φωτογραφίες των χαμένων γονιών.Τόσες Κυριακές μεσημέρια, σαν κι αυτή τη Κυριακή του Απρίλη.
Κυριακή και ψιλοβρέχει εκεί έξω.
Έφτασαν οι σταγόνες στα μάτια...
(Πάνος Β.)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δυο από τα οδικά εγκλήματα της Βόρειας Εύβοιας.

του Πάνου Β.

Με αφορμή και το σημερινό ατύχημα στη διασταύρωση Κουρκουλών-Δάφνης με την "Εθνική" Αιδηψού Χαλκίδας, ας υπενθυμίσουμε στη νέα δημοτική αρχή τα δυο μεγάλα οδικά εγκλήματα της περιοχής.
Η είσοδος στη Λίμνη όπως ερχόμαστε από Χαλκίδα στη περιοχή του Αρχάγγελου γίνεται παράνομα από παραβίαση της διπλής διαχωριστικής γραμμής και με "εξαφάνιση" της αντίστοιχης πινακίδας εδώ και χρόνια.Η δε είσοδος από την αντίθετη κατεύθυνση είναι τσιμενταρισμένη για κάποιους λόγους που μόνο οι μηχανικοί που σχεδίασαν τον "κόμβο" ξέρουν.
Το να στρίψεις από εκεί για τη Λίμνη πάλι πρέπει ή να είσαι  εκπαιδευμένος ντόπιος ή να έχεις μαντικές ικανότητες ακόμα και με χρήση του τζιπιες.

Η Ιστορία του γιατί και του πως έγινε αυτό είναι πολύ λυπητερή, αλλά πρέπει να τη ξεπεράσουμε και να κάνουμε μια ασφαλή δευτερεύουσα είσοδο στη πόλη αντικαθιστώντας αυτή τη λαιμητόμο.
Το αν καταργηθεί είναι αδιανόητο γιατί ιδιαίτερα το καλοκαίρι είναι μοναδική διέξοδος τόσο για το κυκλοφο…

Να κλείσουμε τα σύνορα της Λίμνης...

του Πάνου Β. Ο Ιός έφτασε δίπλα μας.Με ένα ταξίδι στον Πανάγιο τάφο ο βορειοευβοιώτης από τον Άγιο, άλλα είχε στο μυαλό του κι άλλα κατάφερε.Αντί για το υιό του θεού έφερε τον κορωναϊό ,ανεπιθύμητο μετανάστη και αόρατο εχθρό.
Ήδη Ιστιαία και Αιδηψός άρχισαν να δοκιμάζονται σε πολλά επίπεδα.
Στη Λίμνη η επόμενη μέρα είναι δίπλα μας.Πολύ κοντύτερα από τη μακρινή Κίνα.
Τι να κάνουμε λοιπόν;
Το οδικό μας δίκτυο μας επιτρέπει με ένα οδόφραγμα στο νεκροταφείο,ένα στον Αρχάγγελο και ένα στο Χριστό να φράξουμε όλες τις διόδους προς το χωριό μας.Κανείς δεν μπαίνει,κανείς δεν βγαίνει.Κανείς δεν αρρωσταίνει από τον ιό.
Γιατί αν αρρωστήσει από κάτι άλλο τη πατήσαμε.
Με αγωνία και παρέα τη τιβί θα περιμένουμε 1-2 μήνες ή 1-2 χρόνια τη λήξη του συναγερμού.Θα τραφούμε με ψάρια ευβοϊκού ,χόρτα του βουνού και κατσικάκια από τα μαντριά.Δεν έχουμε μείνει και τόσοι για να μη μας φτάνουν.
Με τους συγγενείς που θα αρρωσταίνουν στον υπόλοιπο κόσμο θα επικοινωνούμε μέσω βάιμπερ που θα είναι απόλυτα ασφαλές γ…

200 ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΣΥΝΔΗΜΟΤΗ

INMEMORIAM 200 ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΣΥΝΔΗΜΟΤΗ


του Πάμπου Χατζηλαμπή Κρίμα, χίλιες φορές κρίμα που ο χαμός ενός παλικαριού ξαναφέρνει το πρόβλημα των υποδομών και των προτεραιοτήτων της Βόρειας Εύβοιας...
Αλλά ο θάνατος του Άγγελου είμαι σίγουρος πως σπιρουνίζει τη σκέψη όλων όσων προβληματίζονται και επιζητούν το γενικό καλό. Δεν είναι, δεν μπορεί να είναι και να μείνει ως μια παράπλευρη απώλεια της εγκατάλειψης που σοβεί και ταλανίζει τη Βόρεια Εύβοια.
Πάνω και πριν απ' όλα καθιστά απαραίτητο το χαρακτηρισμό ως επείγουσας της ανάγκης ενός περιφερειακού Νοσοκομείου ή/και ενός Κέντρου Υγείας καλά οργανωμένου, εξοπλισμένου και στελεχωμένου.
Αν μας ενδιαφέρει η καθημερινότητα των πολιτών της Βόρειας Εύβοιας, δεν υπάρχει τίποτε άλλο πιο σημαντικό στις υποδομές ολόκληρης της περιοχής…
Ας αρχίσει από τα θέματα υγείας η επανεκκίνηση της ανάπτυξης που όλοι θέλουμε. Οι δρόμοι, οι σήραγγες, τα Ferry, και τα ραπανάκια για την όρεξη ως αναγκαίες υποδομές μπορούν να περιμένουν και θα …