Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τιμώμενα πρόσωπα στον ΣΚΥΛΛΙΑ 2018 οι Π.Καπετανάκης και Κ.Ζαγοράκης

Τα τιμώμενα πρόσωπα , ναυτικοί της Λίμνης ανακοινώθηκαν από τους διοργανωτές του Σκυλλία 2018, με τη συνεργασία του Βασίλη Δούκουρη προϊσταμένου του ΓΑΚ Τοπικού Αρχείου Λίμνης 



Από τα ΓΑΚ – Τοπικό Αρχείο Λίμνης,
 Βασίλης Δούκουρης.



Παναγιώτης Γ. Καπετανάκης 

9 Ιουνίου 1940, το ελληνικής ιδιοκτησίας (Michalinos & Co. - Michalinos Maritime & Commercial Co. - Carivalis, Piraeus) ατμόπλοιο ΖΗΝΟΒΙΑ, (2975grt), ευρισκόμενο στη
Μεσόγειο σε νηοπομπή μεταφοράς πολεμοφοδίων στην Αφρική, έπεσε σε νάρκη, 20 ναυτικά μίλια βορείως των νήσων Pantellaria. Δύο μέλη του πληρώματος χάθηκαν. Ο ένας ήταν ο Παναγιώτης Γεωργίου Καπετανάκης, ετών 56.  

Κωνσταντίνος Ιωάννου Ζαγοράκης (Δημοσιεύθηκε στα ΛΙΜΝΙΩΤΙΚΑ στις 28/10/2017) 

Ο Κωνσταντίνος Ζαγοράκης γεννήθηκε στη Λίμνη Ευβοίας το 1916. Ήταν υιός του Ιωάννη και της Σοφίας (του γένους Γαλάνη), το τέταρτο κατά σειρά αγόρι μίας πολυμελούς οικογένειας, η οποία αποτελείτο από την Ανθή (1914), τον Ανδρέα (1912), τον Ευάγγελο (1910) και το Σταύρο (1905). 


Η χήρα Σοφία Ζαγοράκη με τα παιδιά της. Ο Κωνσταντίνος κάτω δεξιά

Καθώς οι ανάγκες της οικογένειας ήταν μεγάλες, μιας και ο πατέρας τους Ιωάννης είχε πεθάνει στα 1925, ο Κωνσταντίνος στράφηκε, από μικρή σχετικά ηλικία (16), στο δύσκολο, αλλά γνωστό στο περιβάλλον του, επάγγελμα του ναυτικού. Όταν ήλθε η ώρα της στράτευσής του, υπηρέτησε τη θητεία του, ως δίοπος, στο θωρηκτό Αβέρωφ και από εκεί, μάλιστα, απέκτησε το δίπλωμα του Γ΄ Μηχανικού1.
Η έναρξη του Ελληνοιταλικού πολέμου θα τον βρει στο Πειραιά να υπηρετεί στο  ρυμουλκό/ναυαγοσωστικό VIKING ως Γ΄ Μηχανικός. Τα μέχρι τώρα στοιχεία που εντοπίσαμε, κατά τη διάρκεια των ερευνών μας, δείχνουν ότι το εν λόγω πλοίο ανήκε, πριν την έναρξη του πολέμου, στη Δανέζικη εταιρεία Svitzers Em. Z.2 και περίπου, στις αρχές του 1940, κατασχέθηκε από το Πολεμικό Ναυτικό και εντάχθηκε ως ρυμουλκό/ναυαγοσωστικό στο λιμάνι του Πειραιά3. 

 
 Το VIKING σε σπάνια φωτογράφηση

Αναφορικά τώρα, με το πλοίο, στο οποίο υπηρετούσε ο Κωνσταντίνος Ζαγοράκης, γνωρίζουμε ότι είχε κατασκευαστεί το 1904, στην Κοπεγχάγη από την Burmeister & Wain's Maskin & Skibsbyggeri - B&W, ήταν εξολοκλήρου από σίδηρο, διέθετε πλήρωμα 37 ανδρών και πλοίαρχός του, το παραπάνω διάστημα, ήταν ο Ιωάννης Μπίστης4.
Ας περάσουμε, όμως, τώρα, στη διήγηση των περιστατικών που στοίχισαν τη ζωή στο γενναίο Λιμνιώτη ναυτικό. Βρισκόμαστε στο λιμάνι του Πειραιά, στις 6 Απριλίου 1941, την πρώτη ημέρα της Γερμανικής εισβολής στη χώρα μας. Στις 21.20 εμφανίζονται πάνω απόν Πειραιά τα βομβαρδιστικά της Ναζιστικής Γερμανίας και ξεκινούν τον βομβαρδισμό. Οι Γερμανοί θα ποντίσουν, αρχικά, νάρκες και στη συνέχεια θα στραφούν στα πλοία. Το φορτηγό πλοίο Clan Fraser χτυπήθηκε από τρεις βόμβες, κατά τη διάρκεια της αεροπορικής επιδρομής, και αμέσως πήρε φωτιά. Παρά τις προσπάθειες, οι οποίες έγιναν για την κατάσβεση της φωτιάς, το Clan Fraser συνέχισε να καίγεται για πέντε ολόκληρες ώρες. Εξίσου αδύνατη κατέστη και η ρυμούλκησή του, διότι το σκάφος είχε εγκλωβιστεί από την πτώση γερανών, ενώ, παράλληλα, είχε καθίσει στο βυθό, λόγω και της εισροής υδάτων. Επιπλέον, ενδεχόμενη απομάκρυνσή του θα ήταν εξαιρετικά επικίνδυνη, λόγω του πεδίου των μαγνητικών ναρκών, που είχαν ριφθεί.

Γύρω στις 03.15 της 7ης Απριλίου, οι 6 τόνοι τερτύλης, οι 500 τόνοι τροτύλης οι πυροσωλήνες, και τα υπόλοιπα, φορτωμένα, υλικά πολέμου στο Clan Fraser, τα οποία προορίζονταν για το Πυριτιδοποιείο και Καλυκοποιείο Μποδοσάκη, εξερράγησαν, μετατρέποντας το λιμάνι σε αληθινή κόλαση. Η ισχυρότατη έκρηξη προκάλεσε εκτεταμένες ζημιές στις εγκαταστάσεις του Πειραιά και στα αγκυροβολημένα πλοία, ενώ έγινε αισθητή σε απόσταση 15 μιλίων5.
 
 Η στιγμή της έκρηξης του Clan Fraser

Διάφορες μαρτυρίες αναφέρουν ότι πυρακτωμένα συντρίμμια εκτοξεύονταν σε ύψος πολλών μέτρων και μετέδιδαν τη φωτιά σε γειτονικά πλοία, τα οποία ήταν δεμένα στο λιμάνι, καθώς και σε κτίρια και αποθήκες στην ξηρά. Την κατάσταση του χάους ολοκλήρωσε μια δεύτερη έκρηξη, στις 3.30 η οποία είχε ως αποτέλεσμα και την ολοκληρωτική, κυριολεκτικά, διάλυση του Clan Fraser, ενώ οι φλεγόμενες φορτηγίδες που παρασύρονταν από τον αέρα, μετέδιδαν τη φωτιά σε όλο το λιμάνι. 
                 
 
Το λιμάνι του Πειραιά την επαύριον του βομβαρδισμού     

 Για την κατάσβεση της πυρκαγιάς στο Clan Fraser έσπευσαν επιτόπου και παρά τον κίνδυνο των ποντισμένων γερμανικών μαγνητικών ναρκών, τα ρυμουλκά ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ και ΚΕΡΑΥΝΟΣ και το ναυαγοσωστικό VIKING. Στις 11.00, το πρωί της 7ης Απριλίου, το VIKING, σε κάποιο ελιγμό του, προσέκρουσε σε μια μαγνητική νάρκη και ανατινάχθηκε, μπροστά, μάλιστα, στα μάτια του Βασιλιά Γεώργιου, ο οποίος είχε πάει στο λιμάνι για να εκτιμήσει την κατάσταση6. Δεκαεπτά (17) ηρωικοί ναυτικοί, ανάμεσά τους και ο Λιμνιώτης γ΄ μηχανικός του πλοίου Κωνσταντίνος Ιωάννου Ζαγοράκης, έχασαν τη ζωή τους από την έκρηξη, ενώ το VIKING βυθίστηκε, λίγο αργότερα, και κομματιασμένο συνάντησε ένα άλλο ένα μικρό πλοίο, το Π/Κ ΧΕΙΜΑΡΡΑ, το οποίο είχε βυθιστεί και αυτό από νάρκη.
Η πολιτεία, στο μέτρο του δυνατού, και σε περίοδο σκληρής, πλέον, κατοχής ερεύνησε το περιστατικό, ζήτησε στοιχεία από τον πρόεδρο της κοινότητας Λίμνης, για τους εναπομείναντες συγγενείς του Κωνσταντίνου Ζαγοράκη και παραχώρησε τιμητική πολεμική σύνταξη στη μητέρα του Σοφία και στην άγαμη θυγατέρα της Ανθή. 
 
Η αίτηση στοιχείων από το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας για την οικογενειακή κατάσταση του κ. Ζαγοράκη. Από τις συλλογές των ΓΑΚ – Τοπικό Αρχείο Λίμνης, Ι.Α.Δ.Α., ΑΙΦΝΙΔΙΟΙ ΘΑΝΑΤΟΙ - ΑΓΝΟΥΜΕΝΟΙ - ΕΞΑΦΑΝΙΣΕΙΣ, ΦΑΚ 3 (1941).

Δυστυχώς, όμως, δεν έπραξε το ίδιο και η γενέτειρά του. Καμία αναφορά δε συναντάται στα διάφορα μνημεία ηρώων, τα οποία κοσμούν την κωμόπολη Λίμνη για το γενναίο Λιμνιώτη ναυτικό, ο οποίος, σε καιρό πολέμου, έδωσε τη ζωή του για να σώσει συνανθρώπους του που κινδύνευαν. Ελπίζω ότι, πολύ σύντομα, αυτή η παράλειψη θα διορθωθεί από τους ιθύνοντες του τόπου.















Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δυο από τα οδικά εγκλήματα της Βόρειας Εύβοιας.

του Πάνου Β.

Με αφορμή και το σημερινό ατύχημα στη διασταύρωση Κουρκουλών-Δάφνης με την "Εθνική" Αιδηψού Χαλκίδας, ας υπενθυμίσουμε στη νέα δημοτική αρχή τα δυο μεγάλα οδικά εγκλήματα της περιοχής.
Η είσοδος στη Λίμνη όπως ερχόμαστε από Χαλκίδα στη περιοχή του Αρχάγγελου γίνεται παράνομα από παραβίαση της διπλής διαχωριστικής γραμμής και με "εξαφάνιση" της αντίστοιχης πινακίδας εδώ και χρόνια.Η δε είσοδος από την αντίθετη κατεύθυνση είναι τσιμενταρισμένη για κάποιους λόγους που μόνο οι μηχανικοί που σχεδίασαν τον "κόμβο" ξέρουν.
Το να στρίψεις από εκεί για τη Λίμνη πάλι πρέπει ή να είσαι  εκπαιδευμένος ντόπιος ή να έχεις μαντικές ικανότητες ακόμα και με χρήση του τζιπιες.

Η Ιστορία του γιατί και του πως έγινε αυτό είναι πολύ λυπητερή, αλλά πρέπει να τη ξεπεράσουμε και να κάνουμε μια ασφαλή δευτερεύουσα είσοδο στη πόλη αντικαθιστώντας αυτή τη λαιμητόμο.
Το αν καταργηθεί είναι αδιανόητο γιατί ιδιαίτερα το καλοκαίρι είναι μοναδική διέξοδος τόσο για το κυκλοφο…

Να κλείσουμε τα σύνορα της Λίμνης...

του Πάνου Β. Ο Ιός έφτασε δίπλα μας.Με ένα ταξίδι στον Πανάγιο τάφο ο βορειοευβοιώτης από τον Άγιο, άλλα είχε στο μυαλό του κι άλλα κατάφερε.Αντί για το υιό του θεού έφερε τον κορωναϊό ,ανεπιθύμητο μετανάστη και αόρατο εχθρό.
Ήδη Ιστιαία και Αιδηψός άρχισαν να δοκιμάζονται σε πολλά επίπεδα.
Στη Λίμνη η επόμενη μέρα είναι δίπλα μας.Πολύ κοντύτερα από τη μακρινή Κίνα.
Τι να κάνουμε λοιπόν;
Το οδικό μας δίκτυο μας επιτρέπει με ένα οδόφραγμα στο νεκροταφείο,ένα στον Αρχάγγελο και ένα στο Χριστό να φράξουμε όλες τις διόδους προς το χωριό μας.Κανείς δεν μπαίνει,κανείς δεν βγαίνει.Κανείς δεν αρρωσταίνει από τον ιό.
Γιατί αν αρρωστήσει από κάτι άλλο τη πατήσαμε.
Με αγωνία και παρέα τη τιβί θα περιμένουμε 1-2 μήνες ή 1-2 χρόνια τη λήξη του συναγερμού.Θα τραφούμε με ψάρια ευβοϊκού ,χόρτα του βουνού και κατσικάκια από τα μαντριά.Δεν έχουμε μείνει και τόσοι για να μη μας φτάνουν.
Με τους συγγενείς που θα αρρωσταίνουν στον υπόλοιπο κόσμο θα επικοινωνούμε μέσω βάιμπερ που θα είναι απόλυτα ασφαλές γ…

200 ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΣΥΝΔΗΜΟΤΗ

INMEMORIAM 200 ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΣΥΝΔΗΜΟΤΗ


του Πάμπου Χατζηλαμπή Κρίμα, χίλιες φορές κρίμα που ο χαμός ενός παλικαριού ξαναφέρνει το πρόβλημα των υποδομών και των προτεραιοτήτων της Βόρειας Εύβοιας...
Αλλά ο θάνατος του Άγγελου είμαι σίγουρος πως σπιρουνίζει τη σκέψη όλων όσων προβληματίζονται και επιζητούν το γενικό καλό. Δεν είναι, δεν μπορεί να είναι και να μείνει ως μια παράπλευρη απώλεια της εγκατάλειψης που σοβεί και ταλανίζει τη Βόρεια Εύβοια.
Πάνω και πριν απ' όλα καθιστά απαραίτητο το χαρακτηρισμό ως επείγουσας της ανάγκης ενός περιφερειακού Νοσοκομείου ή/και ενός Κέντρου Υγείας καλά οργανωμένου, εξοπλισμένου και στελεχωμένου.
Αν μας ενδιαφέρει η καθημερινότητα των πολιτών της Βόρειας Εύβοιας, δεν υπάρχει τίποτε άλλο πιο σημαντικό στις υποδομές ολόκληρης της περιοχής…
Ας αρχίσει από τα θέματα υγείας η επανεκκίνηση της ανάπτυξης που όλοι θέλουμε. Οι δρόμοι, οι σήραγγες, τα Ferry, και τα ραπανάκια για την όρεξη ως αναγκαίες υποδομές μπορούν να περιμένουν και θα …