Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2016

Της «Παγκόσμιας Ημέρας των Ζώων» ανήμερα…



Σχολιάζει ο Πάμπος Σ. Χατζηλαμπής


Ο μακαρίτης ο Don Paco Fe Álvarez, ήταν ένας από τα μέλη ολόκληρης δημοσιογραφικής οικογένειας της Βαλένθια που ξεκλήρισε ο Φρανθίσκο Φράνκο, ο σημαντικότερος μετά τον Χίτλερ ευρωπαίος δικτάτορας και που βρήκαν καταφύγιο στο φιλόξενο (κάποτε) για τους πολιτικά κατατρεγμένους Μεξικό.
Σαν εισαγωγή, αρκούν οι λεπτομέρειες αυτές για να συνδέσουν τον τίτλο του σχολίου αυτού με το κοινό χαρακτηριστικό όλων όσων επαγγελματικά και επώνυμα δημοσιογραφούν και που δεν είναι τίποτε άλλο παρά το μόνιμο  «βασανιστήριο της λευκής σελίδας» που ζουν μέχρι να «πιάσουν» το νήμα του αφηγήματός τους…
Είχε όμως και γι αυτή τη «λεπτομέρεια» ο πολύπειρος και πραγματικός δάσκαλος της δημοσιογραφίας Don Paco άμεση απάντηση-φάρμακο για να ξεπερνιέται αυτή η δυστοκία:
-Κοιτάξτε γύρω σας, έλεγε, και πάντα κάτι θα κρατά για σας η φυσική ροή της καθημερινότητας που θα μπορείτε να το συσχετίσετε με αυτά που θέλετε να σχολιάσετε.
Και, πράγματι! Τι πιο εύγλωττη η «σύμπτωση» και συσχέτιση της «αντρίκιας» βαρβατίλας με τη σιωπή των αμνών που γέννησαν και χαρακτήρισαν τη χρήση της ωμής βίας ως ζωώδους «επιχειρήματος» από την εκδήλωση και έκφρασή τους ανήμερα της «Παγκόσμιας Ημέρας
των Ζώων», στις 4 Οκτωβρίου, σε «συζήτηση» ακόμα και δημοτικών αρχόντων, υπό το περήφανο βλέμμα του Δημάρχου!
Ως αρχή, μέση και τέλος, αυτά τα τρία στοιχεία «έρχονται γάντι» και σηματοδοτούν με ακρίβεια τα όρια και την ουσία του συμβάντος που ναι μεν αποτέλεσε είδηση ακόμα και σε νομαρχιακό επίπεδο, αλλά αγνοήθηκε ακόμα και από τον εσμό των «ανωνύμων» που υβρίζουν και απειλούν μέσα από ντόπια ΜΚΕ, αλλά και αοριστολογήθηκε από «Μέσα» υποτακτικών, σουρταφερτάριων, λακέδων, δηθενατζήδων, απορριματοσυλλεκτών και παπαγάλων της ανέκαθεν και μόνιμα αμφιλεγόμενης και ανικάνου για παραγωγικό έργο δημοτικής αρχής…
Με την επικρατούσα γκεμπελική αντίληψη στο «περιβάλλον» και τη λογική για τα καθήκοντα, τις αρμοδιότητες, τις υποχρεώσεις, τις ικανότητες, τη λειτουργία του Δήμου και τις ευθύνες του «τοπικού άρχοντα» που απαιτούνται για την άσκηση του αξιώματός του, ήταν βέβαιη η σύνδεση της «Παγκόσμιας Ημέρας των Ζώων» με τη δραστηριότητα της «αναξιωματικής» αντιπολίτευσης, όπως την κατάντησε στην πράξη υποβαθμίζοντάς την, μετά την βαΐων και κλάδων πολυκακαρισμένη «νίκη» του στις τελευταίες εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης της περιοχής μας.
Το «κυρακατιναριό», είναι παγκοίνως γνωστό πως ως ισχυρότερο επιχείρημα έχει το μαλλιοτράβηγμα όπως οι γαβριάδες και τα αγυιόπαιδα έχουν το φούσκο και την κλωτσιά… Τίποτε από αυτά όμως δεν περιλαμβάνεται στην μεθοδολογία, τη στρατηγική και την πρακτική αντιμετώπισης των συναδέλφων ενός αντιδημάρχου, για παράδειγμα…
Και μάλιστα, σε στυλ «ρίχτο και φεύγα», όπως -καλή ώρα- όσοι έμμεσα αναγνωρίζουν την ενοχή τους προσπαθώντας να αποφύγουν το αυτόφωρο με τη μέθοδο του «τρεχάτε ποδαράκια μου»
Αποποιούμενος κάθε ίχνος προσωπικής και πολιτικής  ευθύνης για τα συμβαίνοντα εδώ και δυο χρόνια σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης, ο εκ των πραγμάτων αρμόδιος να διαφυλάττει τις ισορροπίες μέσα στο όργανο διοίκησης του Δήμου, και να είναι ο εγγυητής της λειτουργικότητας (αν όχι της λειτουργίας) του για άλλη μια φορά αποδεικνύει (σ.σ. παρ’ ότι Δήμαρχος λέγεται, όχι δήμιος) πως κωφεύει σε όσους επιμένουν ότι σε περιπτώσεις συγκρούσεων που εσύ ο ίδιος δημιουργείς και συντηρείς
α) δεν γλύφεις πρώτα για να φτύσεις μετά, β) δεν φτύνεις αυτούς που έγλυφες πριν και γ) δεν μπορείς να περιμένεις πως θα σε αφήσουν να γλύψεις αυτοί που έφτυσες πριν.
Με άλλα λόγια, δεν μπορείς να περιμένεις να συνεργαστούν μαζί σου και να σε διευκολύνουν αυτοί που για δυο χρόνια τώρα κατηγορείς ως λαμόγια, επισείοντας τη ρομφαία του αδέκαστου κριτή και τιμωρού, ενώ μέχρι χτες τους  ζητούσες (ναι, αυτούς που σήμερα στολίζεις ως «λαμόγια») να σε βοηθήσουν να εκλεγείς… Όσο δήμαρχος κι αν είσαι…
Όταν μάλιστα έχεις ήδη υποστεί κυρώσεις από αρμόδια γι αυτό όργανα του Κράτους -έστω και πρωτοβάθμια-  και, παράλληλα, επιχειρείς να προβληθείς ως θύμα «επίορκων» και «αποστατών» ρίχνοντας  άσφαιρα πυρά «κρότου και λάμψης» περί προσφυγής σου εναντίον τους στις δικαστικές αρχές...
Γιατί η κατάσταση έχει ήδη φτάσει στο σημείο του «φτάνει πια, καιρός για γενική καθαριότητα» ως πράξη λεβέντικης παραδοχής μιας πραγματικότητας που όσο δυσάρεστη κι αν είναι, είναι απαραίτητη από εδώ και μπρος. «Δίνει πόντους» σ’ αυτόν που τολμά να την αναγνωρίσει προβάλλοντας τα χαρακτηριστικά του με το προσωπικό παράδειγμα και την ανάληψη της ευθύνης για  την επιζήμια για τον τόπο ανικανότητά του…
Οι μυστικοσύμβουλοι επικοινωνίας (κοινώς κατ’ επάγγελμα μεταπράτες) και οι ανώνυμοι έμμισθοι ή μη ειδικοί σύμβουλοι που μέχρι και σήμερα το όνομά τους αποκρύβεται ακόμα και από το Δημοτικό Συμβούλιο (!!!) περισσεύουν. Όπως και οι ημιεπίσημες φράξιες πραιτοριανών…

Προβλήματα δημιουργούν και προσθέτουν στον τόπο, παρά να λύνουν τα υπάρχοντα. Και οδηγούν με σιγουριά σε καταστάσεις την εξέλιξη και τα αποτελέσματά των οποίων δεν μπορεί κανείς να προβλέψει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

προσέξτε τι γράφετε για να δημοσιευθεί.