Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2015

...πόνος, πίκρα και λατρεία για την πατρίδα.

             
   

του ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΑΥΓΕΡΟΥ

Την Παρασκευή 27 Νοεμβρίου το βράδυ , παρακολουθήσαμε στο θέατρο ΕΛΥΜΝΙΟ της Λίμνης α π ν ε υ σ τ ί καθηλωμένοι επί δύο ώρες στις θέσεις μας ,μια διαφορετική «θεατρική» παράσταση από έναν διαφορετικό θίασο !  Δ ι α φ ο ρ ε τ ι κ ό, αφού οι επί σκηνής (αλλά  και οι αφανείς ) συντελεστές δεν ήταν συνηθισμένοι ερασιτέχνες θεατρίνοι , αλλά  εν ενεργεία και εν συντάξει ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ του Νομού μας   (!!).
Πρόκειται για ένα σπονδυλωτό σύνολο στοιχείων, τα οποία στοχεύουν - το καθένα με τον τρόπο του - και υπηρετούν αρμονικά την Ιδέα   που διαποτίζει  αυτό το σύνολο , με αρχή, μέση και τέλος  ,  και στα οποία  η  ψ υ χ ή    του  θεατή  περνάει μέσα από νοσταλγία  και μνήμες  με πόνο  και πίκρα , αλλά και λατρεία για την  ΠΑΤΡΙΔΑ   ως  τόπο αλλά και ως Ιδέα, που είναι φωλιασμένη στην καρδιά , αθάνατη , άυλη και άφθαρτη, στα πανιά ή στο αμπάρι, την ελληνική πατρίδα ,αλλά και ΚΑΘΕ πατρίδα. Ανάμεσα στα στοιχεία αυτά, παρεμβάλλονται και ως συνδετικός κρίκος μεταξύ τους  αλλά και  για μετάβαση στο επόμενο,   σύντομες δροσερές  στιγμές με τραγούδι, μουσική και κίνηση-κίνηση ως βηματισμός  ή και ως χορός, χορός πραγματικός. Αυτά τα  «ιντερμέδια»  φέρνουν μια  όαση ευθυμίας  , μια   κ ά θ α ρ σ η ψυχής από την κάποια πίκρα ή θλίψη που  προκάλεσε  το προηγηθέν μέρος . Συντάκτης του κάθε κομματιού είναι αυτή ή αυτός που το ερμηνεύει στη σκηνή.  Ένα σύνολο  δεκαοκτώ-είκοσι ατόμων στα σανίδια, είτε απαγγέλλουν είτε τραγουδούν  (ένας  ή όλοι μαζί), είτε  ως «β ο υ β ά» για λίγο πρόσωπα ,  ό λ ο ι  μα  όλοι,  μετέχουν ενεργά στα  επί σκηνής δρώμενα, ακόμα και με τα μάτια τους ή με τις συσπάσεις του προσώπου ή με μορφασμούς ,---κανείς δεν φ α ί ν ε τ α ι   ότι  περισσεύει   ή ότι αποτελεί ένα αμήχανο και άψυχο   άτομο ,μια «γ λ ά σ τ ρ α» που δεν ξέρει τι να κάνει π.χ. τα χέρια του.
Οι ρόλοι ισοβαρείς …. Δεν υπάρχουν  πρωταγωνιστές  κλπ.
 Όλοι είναι  σ υ ν –πρωταγωνιστές…
-Τα κείμενα,  εμπνευσμένα,  με   «υ π ο κ ρι τ ι κ ή» απόδοση στη σκηνή επαγγελματική,  (τι είναι αλήθεια  ο επαγγελματισμός στην τέχνη  και σε τι διαφέρει από τον ερασιτεχνισμό ;)
- Tα τραγούδια   σε τέλεια κ α λ λ ί φ ω ν η   εκτέλεση , χωρίς βοηθητικά μέσα ήχου, και  σε ά μ ε σ η    επαφή με το κοινό. Μεγάφωνα , μικρόφωνα δεν έχουν θέση . Ούτε  οπτικά ή ακουστικά εφφέ….        
-Οι δημιουργοί   δεν μπορούσαν βέβαια να κρατήσουν μακριά το σήμερα από το χθες. Η διαχρονικότητα και η υπερτοπικότητα   της προσφυγιάς, οι διωγμοί των λαών και η βία  βασάνιζαν και βασανίζουν και σήμερα  τον έλληνα ή το σύρο, τον αφγανό ή τον ιρακινό.-
-Χαριτωμένες  σκηνές  στα σπίτια των ελλήνων μικρασιατών ζωντανεύουν την εποχή  της  ευτυχίας  με τις μικροχαρές  και με σκηνές της καθημερινότητας  (τα χωρατά της γιαγιάς…)καθώς ξετυλίγονται  μπροστά στα μάτια των θεατών.
-Μας εντυπωσίασε η φυσικότητα,   η απλότητα , η αυθεντικότητα, ο συντονισμός, η σκηνική οικονομία…και μας έστειλε μ η ν ύ μ α τ α, αλλά και  διδάγματα…
-Πιστεύουμε ότι    εκπέμπει και μια άλλη διάσταση αυτή η τόσο πετυχημένη παράσταση : ΄Οτι  θα συντελέσει  στο να ξεφυτρώσουν και από άλλους τέτοιες πρωτοβουλίες.. Η επιτυχία
θα βρει σύντομα μιμητές.. Το παρατεταμένο χειροκρότημα των θεατών , δεν ήταν από καθήκον ή από λεπτή ευγένεια επιβράβευσης …΄Ηταν  γνήσιο και αυθόρμητο από ένα κοινό καλλιεργημένο που ξέρει από ποιότητα….Κλείνω παραφράζοντας   το  Στανισλάβσκι:
 «΄Ενας  θίασος  γεννιέται»
                                                         Φίλιππος Αυγέρος
                                                                ΛΙΜΝΗ 28-11-2015
                       
    Αυτός ο θίασος έχει οναματεπώνυμο:
 «Πολιτιστική Ομάδα  της ΄Ενωσης Λειτουργών  Μέσης
                       Εκπαίδεσυσης  Εβοιας»
Δραματουργική επεξαργασία-σκηνοθεσία, Βάσω Λευκούδη
Μουσική προετοιμασία-διδασκαλία, Δέσποινα Λαθούρα
Σκηνογραφία , Μαριάνθη Σπύρου, βίντεο Κατερίνα Λιάτζουρα, Επιμέλεια κίνησης, χορογραφία Παβίνα ματστσούκα  Κατασκευές, Κώστας Κακαβούλης
Σχεδιασμός αφίσας, Κ.Χατζηνικολάου,  Κ. Τσοκανά,
Ε. Λιάκου.
       Παίρνουν μέρος σε κείμενα δικά τους  οι
Ρούλα Πουλιανίτου ,  Σταυρούλα- Λιάνα Τόλικα, Κατερίνα τσοκανά,           Δήμητρα Σουλιωτάκη, Γιάννης Αγγελής , Κώστας Σταματόπουλος, Κική Ππαδημητρίου, Γρηγορία Ζατζημιχαήλ, Σώνια Ανέστη, Δέσποινα Νικολάου, Μαριάνθη Σπύρου, Θωμάς Μυλωνάς, Μαργαρίτα Ππαγεωργίου, Γιάννης  Κατσάνος , Μιχάλης Βαβούλας  κιθάρα  Βαγγέλης Πίσχινας κιθάρα  ΄Ελλη Παπουτσή φλάουτο και μαντολίνο, Γιώργος  Μαυρομάτης  ακορντεόν.

  

1 σχόλιο:

  1. Εξαιρετική κριτική από έναν παλαίμαχο λειτουργό της εκπαίδευσης! Σας ευχαριστούμε εκλεκτέ συνάδελφε για την τιμή.
    Χαρά Νίκα
    Πρόεδρος ΕΛΜΕ Εύβοιας

    ΑπάντησηΔιαγραφή

προσέξτε τι γράφετε για να δημοσιευθεί.