Κυριακή, 11 Μαΐου 2014

Ανάμεσα σε τρεις μανάδες.


Χρόνια Πολλά Μητέρες.
Το λουλουδάδικο πέφτει μακρυά, το τηλέφωνο φαίνεται φτηνιάρικο, οι αποστάσεις από μεγάλες έως τεράστιες.
Ας γράψω ένα γράμμα.
Σκέφτομαι ότι βρίσκομαι σε εκείνη την αξιοζήλευτη περιοχή της ζωής μου που τις ευχές μου διεκδικούν ταυτόχρονα τρεις γυναίκες.Η μάνα που με γέννησε, η μάνα των παιδιών
μου και η μάνα των εγγονιών μου.Προφανώς την ευγνωμοσύνη της ύπαρξής μου την έχει μόνο μία, αλλά την χαρά για την ανθρώπινη ολοκλήρωσή μου σαν "θεάνθρωπος" την απολαμβάνουν οι υπόλοιπες.
Η πρώτη αγκαλιά με τα παιδιά μου και η ανείπωτη συγκίνηση με τα εγγόνια μου είναι τα μοναδικά προνόμια που μπορεί να έχει το αβίαστο χαμόγελο ενός αρσενικού.
Που επιπλέον εκμεταλλευόμενος τη τριπλή ισοτιμία μπορεί να πάρει ακόμα τη μάνα του τηλέφωνο να νοιώσει τη χαρά της,
Επειδή λοιπόν η ζωή μας είναι μονόδρομος χωρίς γυρισμό, κάποια σημεία της διαδρομής τα προσπερνάμε ενώ είναι μοναδικά κι αξιοθαύμαστα.
Αν δεις πάλι πιο πλατιά τους φίλους σου, τους μαθητές σου αλλά ακόμα κι αυτούς που σου τη δίνουνε , θα βρεις πίσω τους μανάδες που γεννοβολάνε όλες τις εποχές , με αγάπη και πόνο , με μοναδική στήριξη από τους επιστήμονες μέχρι τους εγκληματίες.
Χαίρομαι για τις πρώην μαθήτριες μανάδες πια, αλλά κοιτάζω στο πρόσωπο των μικρών κοριτσιών την ίδια μελλοντική τους ευτυχία.
Μετανιώνω μόνο για τη φούρια της νιότης μου που φεύγοντας από το σπίτι τη μέρα της γιορτής της τόχα ξεχάσει. ενώ εκείνη το γύρευε.Ο πατέρας, ο δάσκαλος, αργότερα η τιβι, μας το θύμιζαν επικριτικά κι επιστρέφαμε με ένα λουλούδι.
Έτσι αυτό το σημείωμα γράφτηκε για τους ξεχασιάρηδες.
Αλλά και για αυτούς που αξίζει το κόπο σήμερα, να πάνε να αφήσουν στη φευγάτη μάνα ένα λουλούδι.
Αυτό της υστεροφημίας.






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

προσέξτε τι γράφετε για να δημοσιευθεί.