Κυριακή, 13 Απριλίου 2014

πίσω από τον κάδο κρυμμένη μου ψυχή

Γιάννης Καρατζούδης
Χίλιοι καημοί και ένας φωνάζει,
θεοί της γης
που χάνονται στις μεγάλες αρτηρίες,
ντέφια και κόρνες του δικαίου η πραμάτεια τους.

Και περιμένω το απίθανο
και περιμένω την φθορά,
εγώ εντός μου και μαζί σας,
πίσω από τον κάδο κρυμμένη μου ψυχή.


Το μαχαίρι στο κόκαλο
να βάλεις προσπαθείς,
σε ασπόνδυλα σκουλήκια
πολιτικών ανδρών.

Τα κρύσταλλα λαβώσανε
τα χεριά των αγγέλων,
και ούτε ένα δένδρο
έμεινε καρπός της ηθικής.

Τα ρόδα μείνανε πεταμένα
συνθήματα και χημικά
στον δρόμο μπερδεμένα,
και η βιτρίνα έσπασε
σε μια φωνή παράξενης σιωπής.

Ο θάνατος το φως που θα γέννηση
αγώνα δίκαιο ψυχή μου θλιβερή,
στο μέτωπο το αίμα της στα χείλη η ζωή,
στην νεραντζιά ο γρύλος το σύνθημα χαλά.

Πανό βρεγμένα από ιδρώτα
χιλιάδων χέρια πεισμένων πολιτών,
γλυκεία είναι η θλίψη στο τέλος της πορείας
κομμένη η ανάσας μας σε όνειρο γλυκό.

Γιάννης Καρατζουδης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

προσέξτε τι γράφετε για να δημοσιευθεί.