Σάββατο, 22 Μαρτίου 2014

μην μου κλείνεις την σκέψη

Γιάννης Καρατζούδης

Η πέτρα ανασαίνει καυτή στα χέρια 
μην μου κλείνεις την σκέψη, 
κανείς δεν μιλά για την μπόρα 
και τα φονικά. 
Γιατί κρύβεις τα παιδιά από την εξέγερση
 
ελπίζεις να υποχωρήσουν,
στα βόρεια προάστια όλα πρέπει να είναι όμορφα
και εδώ η καταιγίδα σύντροφε μας τρώει,
Να πέσεις μαλακά σου τάζουν,
απαλλαγή από την πέτρα που έχεις πίσω
από την πλάτη ζητάνε,
να απομακρύνεις τα παιδιά από τους δρόμους
σου ζητάνε,
Αυτοί που έσκαψαν τάφους στους κεραυνούς
και τα βρεγμένα όνειρα σου έκλεψαν,
παράνομοι που γεννούν τα μελλούμενα σου
υπάλληλοι που έπνιξαν τις σκέψεις σου.
Αυτοί με χιλιάδες προδοσίες
οι κλεφτές του ψωμιού σου,
πρίγκιπες ακούραστων πατεράδων,
χώμα κλεμμένο της πατρίδας έχουν στις τσέπες τους.
Μην στέκεσαι σαν ζώο που αναζητά την τροφή του,
σαν άνθρωπος όρθωσε την σκέψη σου
και κοίτα την άπατη κάθε κίνησης τους.
Κοίτα τους γύπες κατάματα,
θα έχεις τουλάχιστον την ανάμνηση της σταχτής τους ,
η πέτρα ανασαίνει καυτή στα χέρια
μην κλείνεις την σκέψη σου




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

προσέξτε τι γράφετε για να δημοσιευθεί.