Δευτέρα, 22 Απριλίου 2013

Από τα Γιάλτρα ως την Κήρινθο



του ΠΒ
Η πορεία του νερού ήταν πάντα προβλέψιμη: Βροχή, ρυάκι, υδροφόρος ορίζοντας, θάλασσα, ατμός, σύννεφο και πάλι βροχή. Αυτό που ήταν απρόβλεπτο ήταν οι ανθρώπινες «εξυπνάδες» και η αμάθεια. Επίσης όταν μπήκε το θέμα ότι κάτι πρέπει  να γίνει, τότε το ανέθεσαν στη τοπική αυτοδιοίκηση και τότε το νερό μπήκε και σε πολιτικούς μπελάδες.
Η οδηγία  2000/60/ΕΚ προσπαθεί να βάλει σε στράτα τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τη διαχείριση και τη προστασία των νερών όπου κι αν βρίσκονται αυτά(θάλασσες, ποτάμια, λίμνες, υπόγεια κλπ).Το νερό κατοχυρώνεται σαν δημόσιο αγαθό και γίνεται υποχρέωση της πολιτείας η
διάθεση καθαρού νερού στους πολίτες. Μια απλή αναζήτηση πια στο διαδίκτυο μας φέρνει πληθώρα πληροφοριών για το τι πρέπει να γίνεται κι από ποιους για να έχουμε καθαρό νερό στο ποτήρι μας.
Σαν Χημικός καταλαβαίνω τα περισσότερα τι λένε, αλλά σαν πολίτης αυτό που θα ήθελα είναι να εφαρμόζονται εκείνες οι διατάξεις που θα με προστάτευαν από το ακατάλληλο νερό. Αυτό προφανώς δεν γίνεται.
Τι είναι αυτό που βρωμίζει το νερό μας, πιθανά με ανεπανόρθωτο τρόπο;
Ας προχωρήσουμε λοιπόν σε ένα σενάριο επιστημονικής φαντασίας.:
 Ας κάνουμε μια βόλτα στα χωριά , ας δούμε όλα τα σπίτια, ξενοδοχεία κλπ.  που κτίστηκαν μετά το 1980-1990 και βάλε  , με τα βιβλία των «Αχόρταγων» να βρούμε πότε αυτά άδειασαν τελευταία φορά τον «υποχρεωτικά» στεγανό βόθρο τους. Όσα δεν χρησιμοποίησαν «Αχόρταγο» , έστειλαν και συνεχίζουν να στέλνουν τα λύματά τους στον υδροφόρο ορίζοντα, δηλαδή στο νερό που πίνουμε.
Μετά ας πάμε μια βόλτα στις καλλιέργειες, στις πωλήσεις φυτοφαρμάκων για τα ζιζάνια και τη μελίγκρα και να δούμε τις προδιαγραφές τους και την ορθολογιστική τους χρήση. Το ξέπλυμα από τα φύλλα της ντοματιάς συντροφεύει κάπου το συκώτι μας και η υπερλίπανση στις ελιές κάνει παρέα στα νεφρά μας ήδη.
Τώρα αν ψάξουμε λίγο και τους σκουπιδοτόπους,( αυτούς που έχουν …καταργηθεί και τους άλλους «αφανείς») στις ρεματιές όλης της Βόρειας Εύβοιας θα βρούμε, μπαταρίες, καταλύτες, χρώματα, διαλύτες, γνωστά και άγνωστα χημικά που ξεπλένονται και προχωράνε στη δημιουργία δολοφονικού φραπέ με το νερό της φύσης. Δεν το βλέπουμε αλλά σίγουρα το πίνουμε, κολυμπάμε, πλενόμαστε και μαγειρεύουμε σε αυτό.
Τα λιοτρίβια έχουν ειδική νομοθεσία για τη διάθεση των λυμάτων τους , όπως τα συνεργεία αυτοκινήτων, οι ελαιοχρωματιστές, οι μπετονιέρες οι αποχετεύσεις (λιποσυλλέκτες) από ταβέρνες και ουζερί, ακόμα και οι βιολογικοί καθαρισμοί για τις τουριστικές μονάδες. Πόσοι νόμοι τηρούνται και ποιοι τους ελέγχουν; Υπάρχει ασφάλεια πέρα από τη συνείδηση του καθενός ή το φιλότιμο;
Παλιότερα πρόεδρος Δημοτικής επιχείρησης ύδρευσης μου εξομολογήθηκε ότι σε μια τεράστια αναπτυσσόμενη οικιστικά περιοχή μόνο δυο σπίτια χρησιμοποιούσαν το βυτιοφόρο του Δήμου. Παράλληλα είδαμε δημοσιεύματα- καταγγελίες για άδειασμα βυτιοφόρων στα δάση, αντί στις αντιοικονομικές μας…χαβούζες.
Παρακολουθώ λοιπόν όλους εκείνους τους αφελείς που νομίζουν ότι πίνουν καθαρό νερό, ότι το νερό ελέγχεται συστηματικά και πάνω από όλα ότι οι άλλοι φταίνε πάντα, αν αυτό βρωμίζει. Απορώ με αυτούς που νομίζουν ότι οπτική διαύγεια σημαίνει και καθαρό νερό , λες και μπορούν να δουν τα ιόντα του …εξασθενούς χρωμίου. Παρακολουθώ 30 χρόνια τη Βόρεια Εύβοια να βγάζει τα μάτια της, εθελοτυφλώντας ή από βλακεία. Η κορυφή του παγόβουνου βρίσκεται στα Γιάλτρα ή στη Κήρινθο. Ανάμεσά τους όλα τα νερά της Βόρειας Εύβοιας περιμένουν τη σειρά τους , να εξετασθούν για τη ποιότητά τους κι αυτά. Ένας τόπος χωρίς πόσιμο νερό είναι ακατοίκητος τόπος.
Και πάμε ολοταχώς κατά κει!

 Δημοσιεύθηκε στον Παλμό της Βόρειας Εύβοιας στις 16-4-2013



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

προσέξτε τι γράφετε για να δημοσιευθεί.