Σάββατο, 23 Μαρτίου 2013

Ένα το χελιδόνι..




































..αλλά κι αυτή η άνοιξη ανήκει σε όλους!
Κατακουρασμένο το ξανασυναντώ στο μπαλκόνι πάλι , όπως και δεκαετίες τώρα.
Το ίδιο, τα παιδιά των παιδιών του, το ίδιο μου κάνει.

Το καμάρωνε ο πατέρας  μου και τα παιδιά των παιδιών του πατέρα μου συνεχίζουν να το χαίρονται.
Κάθε άνοιξη σημαίνει κάτι παραπάνω από ανάσταση.
Μαζί με τα λουλούδια, τα δέντρα σκάνε, τα μπουμπούκια ανθίζουν και η αισιοδοξία φαίνεται αν όχι στη καρδιά μας που περνάει κρίση, στη ματιά αυτού του χελιδονιού.
Διστακτικό, κουρασμένο από το αιώνιο ταξίδι πάνω-κάτω συνεχώς, η μοναδική άδολη παρέα της πορείας μας στη ζωή.
Καλώς όρισες!



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

προσέξτε τι γράφετε για να δημοσιευθεί.