Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2013

ρεστία έχω στην καρδιά


 ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΤΖΟΥΔΗΣ

Άντε να δεις την γειτονιά

τον κόσμο τον μικρό σου,

που δεν ωφελεί  στο μυαλό

στην όραση στην σκέψη.

Γραμμές τραβώ παράλληλες

χαράζω τις πορείες,


σημάδι βάζω άστρο λαμπερό

επάνω στον εξάντα,

και στίγμα έβαλα να δω

που είμαι στην ζωή μου.

Τα έξαλα του σκάφους μου

στενός ο καναπές μου,

να καβατζάρω δεν μπορώ

έχω τον φόβο μέσα.

Και το κουμπάσο πέταξα

που μου έβγαζε τα μίλια,

μαλάγρα ρίχνω στο μυαλό

για θάλασσες μιλάω.

Μα έχω μπότζι στην καρδιά

μπόσικο το μυαλό μου,

μια γοργόνα στην στεριά

μια στα πελάγη.

Στην μπίντα επάνω κάθομαι

και μια το σπίτι σου κοιτώ

και μια την λάντζα την δεμένη,

που καρτέρει να με πάει στο

μπονκεράδικο, ράδα εκεί που στέκει.  

Μικρός ο κόσμος στην στεριά

δεν τον βάστα η ψυχή μου,

να έρθει η μαρέα καρτερώ

να πάρει το κορμί μου.

Να ξεμποστάρει το μυαλό

ρεφόρτσο να του δώσει,

και να νετάρω από σε

γοργόνα στεριανή μου.

Πρόσω να βάλω ολοταχώς

πριν με κοιτάξεις στο μυαλό

και πάλι ρεμετζάρω.

Αχ ρεστία έχω στην καρδιά

μπότζι  στο μυαλό μου,

μια το αλμυρό το δάκρυ σου

και μια της θαλάσσης,

δυο αγάπες δυνατές

 μέσα μου πολεμάτε .



ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΤΖΟΥΔΗΣ

από τις θάλασσες μου





Έξαλα = τα πλευρά του σκάφους πάνω από την θάλασσα
Εξαντάς = όργανο για να βρεις το στίγμα = το σημείο που είναι το σκάφος
Καβατζάρω = βάζω στην άκρη παρακάμπτω ξεπερνώ
Κουμπάσο =όργανο που μετράς τα μιλιά επάνω στον χάρτη
Μαλάγρα = δόλωμα σε ποσότητα

Πρόσω = κίνηση μπροστά  
Μπότζι = ταλάντωση του σκάφους δεξιά αριστερά
Μπόσικο = χαλαρό
Μπίντα = δέστρα
Λάντζα το σκάφος το βοηθητικό που σε παίρνει από την στεριά και σε πάει στο πλοίο
Μπονκεράδικο = το πλοίο του κουβαλά πετρέλαια
Μαρέα = παλοιρια
Ράδα = αγκυροβόλι έξω από το λιμάνι
Ξεμποστάρω = αφήνω κάτι ελεύθερο
Ρεφόρτσο = δυνάμωμα
Νετάρω = ξεμπερδεύω
Ρεμετζάρω = δένω μόνιμα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

προσέξτε τι γράφετε για να δημοσιευθεί.