Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο τερματισμός του τελευταίου







Του ΠΒ 






Όπως και πέρσι περίμενα τον τελευταίο. Το θεωρούσα σαν την
ελάχιστη υποχρέωση της δικής μου συμμετοχής


Για την πρώτη και τους υπόλοιπους τα δικαιολογημένα παλαμάκια
ήταν πολλά. Στο τέλος ο κόσμος είχε αραιώσει και οι δυο τελευταίοι κολυμβητές
του ΣΚΥΛΛΙΑ 2012, ερχόντουσαν κουρασμένοι από τα βαθιά.


Τρεις ώρες μετά την πρώτη, ο Ηλίας Μόρφης , έδωσε τη δική του διάσταση στο θέμα της συμμετοχής.
Τρεις ώρες παραπάνω από την πρώτη παλεύει με τα κύματα, τρεις ώρες παραπάνω τον

απειλεί η υποθερμία, επτάμισυ συνολικά ώρες προσπαθεί και καταφέρνει να
ξεπεράσει τον εαυτό του, τις αντοχές της ίδιας του της φύσης.





«Φτάσε όσο πιο ψηλά μπορείς λέει η ευχή του παππού στον Καζαντζάκη(αναφορά
 στον Γκρέκο
). «Δώσε μου μια πιο
αντρίκια ,κρητικιά ευχή» την απορρίπτει εκείνος. «Τότε να φτάσεις εκεί που δεν
μπορείς!», του απαντά και του δίνει το μεγαλείο της αναζήτησης του ανέφικτου.


Στο τέλος με απουσία του μεγάλου πλήθους,  αλλά παρουσία των λίγων φίλων του, ο
κολυμβητής βυθίζεται στην αγκαλιά τους, που τον υποδέχονται με αγάπη και
ειλικρίνεια σαν τον μοναδικό νικητή.


Η φωτογραφία του , το χαμόγελό του δείχνει τη νίκη απέναντι
στο μέχρι πριν λίγο ανυπέρβλητο. Πέρασε από τη Στερεά στην Εύβοια κολυμπώντας,
ενώ όλοι οι καλοζωισμένοι γεμίζουν τις κοιλιές τους με μουσακάδες στη παραλία
της Λίμνης, κοιτώντας αδιάφορα.


Το «δεν μπορώ» είναι ένα σύγχρονο όριο για τον πολιτισμό ,
για την παιδεία για τον αθλητισμό, για την πολιτική, για τους κοινωνικούς
αγώνες. Το αναγνωρίζουν όλοι σε κάθε ανεπαρκή, δεν το λέει κανείς όταν γίνει
δήμαρχος ή πρωθυπουργός.


Η απέλπιδα προσπάθεια έχει να κάνει με ασφυκτικούς χρόνους,
με πιέσεις και κοροϊδίες, με ανυπέρβλητα προσωπικά κόστη. Είναι το σύγχρονο
εμπόδιο για τους απελπισμένους του καναπέ.


Οι αγωνιστές μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας παλεύουν
μια ζωή για ένα κομμάτι τίμιο ψωμί, δίπλα σε αυτούς που σε πέντε λεπτά
καθαρίζουν με μια Ζήμενς, ένα υποβρύχιο, ένα Βατοπαίδι και λύνουν στιγμιαία το
πρόβλημα για τις ζωές συγγενών ,φίλων και απογόνων. Εις βάρος πάντα των
αγωνιστών της ζωής.


Το να μπορείς να κολυμπάς και να επιπλέεις σε όλη σου τη ζωή
,κόντρα στις προκλήσεις και στις αντιξοότητες σε φέρνει κοντά στην ανθρώπινη
φύση και σου απονέμει το μοναδικό χρυσό μετάλλιο.


 Της Θεϊκής σου
υπόστασης.


Για αυτό εκτιμώ περισσότερο τους τελευταίους των μαραθωνίων.


Αυτοί τα  κατάφεραν
ενώ εγώ απλά τους κοίταγα.




δημοσιεύθηκε στον Παλμό της Β.Εύβοιας στις 7-8-2012








Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δυο από τα οδικά εγκλήματα της Βόρειας Εύβοιας.

του Πάνου Β.

Με αφορμή και το σημερινό ατύχημα στη διασταύρωση Κουρκουλών-Δάφνης με την "Εθνική" Αιδηψού Χαλκίδας, ας υπενθυμίσουμε στη νέα δημοτική αρχή τα δυο μεγάλα οδικά εγκλήματα της περιοχής.
Η είσοδος στη Λίμνη όπως ερχόμαστε από Χαλκίδα στη περιοχή του Αρχάγγελου γίνεται παράνομα από παραβίαση της διπλής διαχωριστικής γραμμής και με "εξαφάνιση" της αντίστοιχης πινακίδας εδώ και χρόνια.Η δε είσοδος από την αντίθετη κατεύθυνση είναι τσιμενταρισμένη για κάποιους λόγους που μόνο οι μηχανικοί που σχεδίασαν τον "κόμβο" ξέρουν.
Το να στρίψεις από εκεί για τη Λίμνη πάλι πρέπει ή να είσαι  εκπαιδευμένος ντόπιος ή να έχεις μαντικές ικανότητες ακόμα και με χρήση του τζιπιες.

Η Ιστορία του γιατί και του πως έγινε αυτό είναι πολύ λυπητερή, αλλά πρέπει να τη ξεπεράσουμε και να κάνουμε μια ασφαλή δευτερεύουσα είσοδο στη πόλη αντικαθιστώντας αυτή τη λαιμητόμο.
Το αν καταργηθεί είναι αδιανόητο γιατί ιδιαίτερα το καλοκαίρι είναι μοναδική διέξοδος τόσο για το κυκλοφο…

Να κλείσουμε τα σύνορα της Λίμνης...

του Πάνου Β. Ο Ιός έφτασε δίπλα μας.Με ένα ταξίδι στον Πανάγιο τάφο ο βορειοευβοιώτης από τον Άγιο, άλλα είχε στο μυαλό του κι άλλα κατάφερε.Αντί για το υιό του θεού έφερε τον κορωναϊό ,ανεπιθύμητο μετανάστη και αόρατο εχθρό.
Ήδη Ιστιαία και Αιδηψός άρχισαν να δοκιμάζονται σε πολλά επίπεδα.
Στη Λίμνη η επόμενη μέρα είναι δίπλα μας.Πολύ κοντύτερα από τη μακρινή Κίνα.
Τι να κάνουμε λοιπόν;
Το οδικό μας δίκτυο μας επιτρέπει με ένα οδόφραγμα στο νεκροταφείο,ένα στον Αρχάγγελο και ένα στο Χριστό να φράξουμε όλες τις διόδους προς το χωριό μας.Κανείς δεν μπαίνει,κανείς δεν βγαίνει.Κανείς δεν αρρωσταίνει από τον ιό.
Γιατί αν αρρωστήσει από κάτι άλλο τη πατήσαμε.
Με αγωνία και παρέα τη τιβί θα περιμένουμε 1-2 μήνες ή 1-2 χρόνια τη λήξη του συναγερμού.Θα τραφούμε με ψάρια ευβοϊκού ,χόρτα του βουνού και κατσικάκια από τα μαντριά.Δεν έχουμε μείνει και τόσοι για να μη μας φτάνουν.
Με τους συγγενείς που θα αρρωσταίνουν στον υπόλοιπο κόσμο θα επικοινωνούμε μέσω βάιμπερ που θα είναι απόλυτα ασφαλές γ…

200 ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΣΥΝΔΗΜΟΤΗ

INMEMORIAM 200 ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΣΥΝΔΗΜΟΤΗ


του Πάμπου Χατζηλαμπή Κρίμα, χίλιες φορές κρίμα που ο χαμός ενός παλικαριού ξαναφέρνει το πρόβλημα των υποδομών και των προτεραιοτήτων της Βόρειας Εύβοιας...
Αλλά ο θάνατος του Άγγελου είμαι σίγουρος πως σπιρουνίζει τη σκέψη όλων όσων προβληματίζονται και επιζητούν το γενικό καλό. Δεν είναι, δεν μπορεί να είναι και να μείνει ως μια παράπλευρη απώλεια της εγκατάλειψης που σοβεί και ταλανίζει τη Βόρεια Εύβοια.
Πάνω και πριν απ' όλα καθιστά απαραίτητο το χαρακτηρισμό ως επείγουσας της ανάγκης ενός περιφερειακού Νοσοκομείου ή/και ενός Κέντρου Υγείας καλά οργανωμένου, εξοπλισμένου και στελεχωμένου.
Αν μας ενδιαφέρει η καθημερινότητα των πολιτών της Βόρειας Εύβοιας, δεν υπάρχει τίποτε άλλο πιο σημαντικό στις υποδομές ολόκληρης της περιοχής…
Ας αρχίσει από τα θέματα υγείας η επανεκκίνηση της ανάπτυξης που όλοι θέλουμε. Οι δρόμοι, οι σήραγγες, τα Ferry, και τα ραπανάκια για την όρεξη ως αναγκαίες υποδομές μπορούν να περιμένουν και θα …