Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μονάχους – Μονάχους





από το μπλογκ του Λεωνίδα Τζανή,






















...Σκιρτήματα  του καλοκαιριού της πρώτες μέρες του Ιουνίου και όπως εδώ και 4 χρόνια, βρέθηκα να κωπηλατώ χαράματα, με πορεία προς το Αργυρόνησο (Ημερολόγιο Καταστρώματος 16/7/2011)  ...Aνάμεσα στους παφλασμούς του κουπιού, τον ήχο και το χάδι της Πρωινής Αύρας, «στριφογύρισε» στο μυαλό μου μια περίληψη για το τι θα απολαύσω μέχρι η ρότα μου να με φέρει πίσω πάλι στη παραλία του Νέου Πύργου ....προγραμματισμός ;; στην περιπέτεια και στις συγκινήσεις;;...σίγουρα όχι......και  αποδείχθηκε περίτρανα το αντίθετο.


   Σταθερές αξίες βέβαια ένας καταπληκτικός ήλιος που ξεπρόβαλε πίσω από τα Τσουκαϊτικα (ακρωτήρι Γαράς), ακόμα αξία.......βλέπε ομορφιά.....να σταθώ με το καγιάκ κάτω από το Φάρο του Αργυρόνησου και να θαυμάσω το μπλε του ουρανού να αγγίζει τον δείκτη των σημείων του ορίζοντα......να γίνεται γυαλί και αμέσως την σκυτάλη να παίρνει το λευκό.....για να καταλήξει μετά από τους βράχους στο γαλάζιο της θάλασσας με τις χρυσαφένιες πινελιές δωρισμένες από τον πρωινό Ήλιο. 


   Σε αυτό το γαλάζιο εμφανίστηκε η έκπληξη που μου επιφύλασσε το ανατολικό άκρο του Αργυρόνησου. Μια επιβλητική Φώκια έβγαζε το κεφάλι της ξεφυσώντας και αφού μου έριχνε κοφτές ματιές, βουτούσε απαλά στα κρυστάλλινα νερά για αναζήτηση "μεζέδων".



 Εκεί κάτω από το Φάρο του Αργυρόνησου άρχισε ένα παιχνίδι κρυφτού ανάμεσα στο όμορφο Θηλαστικό και τον ανυπόμονο Ερέτη που αδημονούσε να απολαύσει και να αποθανατίσει την κάθε εμφάνισή της κοντά στο καγιάκ του.


  Βέβαια η "συναναστροφή" με τις Μονάχους – Μονάχους (Monachus monachus) κρατάει εδώ και τρία χρόνια, όπου το 2010 απολαύσαμε μαζί με τον γιό μου στα Λιχαδονήσια ένα ζευγάρι που έπαιζε γύρο από το καγιάκ μας ...και πέρσι έπαιξα το ίδιο κρυφτό   στο φάρο έξω από την Νησιώτισσα (Ημερολόγιο Καταστρώματος 09-07-2011).


Αυτή τη φορά όμως αποφάσισα να σταματήσω το "κρυφτούλι", που άλλωστε ενοχλούσε και αυτό το πλάσμα. Έτσι "αγκυροβόλησα" στο μικρό προβλήτα, στα νότια του φάρου, ανέβηκα και στάθηκα στα βράχια κάτω από το κτήριο ....και αποζημιώθηκα πλήρως.
Από κάτω μου η  "φίλη" μου (ή μάλλον φίλος εάν κρίνω από το μέγεθος) αναζητούσε πια αμέριμνη την τροφή της κι εγώ στεκόμουν και την... Θαύμαζα....Θαύμαζα πόσο αρμονικές κινήσεις μπορεί να κάνει ένα κύτος   200-300 κιλών μέσα και έξω από τα καταγάλανα του Βόρειου Ευβοϊκού  .......λοιπόν η αγαλλίαση η συγκίνηση, το δέος ...είχαν  ήχο .....το ξεφύσημα αυτής ...της Μονάχους - Μονάχους που με μάγεψε......








Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δυο από τα οδικά εγκλήματα της Βόρειας Εύβοιας.

του Πάνου Β.

Με αφορμή και το σημερινό ατύχημα στη διασταύρωση Κουρκουλών-Δάφνης με την "Εθνική" Αιδηψού Χαλκίδας, ας υπενθυμίσουμε στη νέα δημοτική αρχή τα δυο μεγάλα οδικά εγκλήματα της περιοχής.
Η είσοδος στη Λίμνη όπως ερχόμαστε από Χαλκίδα στη περιοχή του Αρχάγγελου γίνεται παράνομα από παραβίαση της διπλής διαχωριστικής γραμμής και με "εξαφάνιση" της αντίστοιχης πινακίδας εδώ και χρόνια.Η δε είσοδος από την αντίθετη κατεύθυνση είναι τσιμενταρισμένη για κάποιους λόγους που μόνο οι μηχανικοί που σχεδίασαν τον "κόμβο" ξέρουν.
Το να στρίψεις από εκεί για τη Λίμνη πάλι πρέπει ή να είσαι  εκπαιδευμένος ντόπιος ή να έχεις μαντικές ικανότητες ακόμα και με χρήση του τζιπιες.

Η Ιστορία του γιατί και του πως έγινε αυτό είναι πολύ λυπητερή, αλλά πρέπει να τη ξεπεράσουμε και να κάνουμε μια ασφαλή δευτερεύουσα είσοδο στη πόλη αντικαθιστώντας αυτή τη λαιμητόμο.
Το αν καταργηθεί είναι αδιανόητο γιατί ιδιαίτερα το καλοκαίρι είναι μοναδική διέξοδος τόσο για το κυκλοφο…

Να κλείσουμε τα σύνορα της Λίμνης...

του Πάνου Β. Ο Ιός έφτασε δίπλα μας.Με ένα ταξίδι στον Πανάγιο τάφο ο βορειοευβοιώτης από τον Άγιο, άλλα είχε στο μυαλό του κι άλλα κατάφερε.Αντί για το υιό του θεού έφερε τον κορωναϊό ,ανεπιθύμητο μετανάστη και αόρατο εχθρό.
Ήδη Ιστιαία και Αιδηψός άρχισαν να δοκιμάζονται σε πολλά επίπεδα.
Στη Λίμνη η επόμενη μέρα είναι δίπλα μας.Πολύ κοντύτερα από τη μακρινή Κίνα.
Τι να κάνουμε λοιπόν;
Το οδικό μας δίκτυο μας επιτρέπει με ένα οδόφραγμα στο νεκροταφείο,ένα στον Αρχάγγελο και ένα στο Χριστό να φράξουμε όλες τις διόδους προς το χωριό μας.Κανείς δεν μπαίνει,κανείς δεν βγαίνει.Κανείς δεν αρρωσταίνει από τον ιό.
Γιατί αν αρρωστήσει από κάτι άλλο τη πατήσαμε.
Με αγωνία και παρέα τη τιβί θα περιμένουμε 1-2 μήνες ή 1-2 χρόνια τη λήξη του συναγερμού.Θα τραφούμε με ψάρια ευβοϊκού ,χόρτα του βουνού και κατσικάκια από τα μαντριά.Δεν έχουμε μείνει και τόσοι για να μη μας φτάνουν.
Με τους συγγενείς που θα αρρωσταίνουν στον υπόλοιπο κόσμο θα επικοινωνούμε μέσω βάιμπερ που θα είναι απόλυτα ασφαλές γ…

200 ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΣΥΝΔΗΜΟΤΗ

INMEMORIAM 200 ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΣΥΝΔΗΜΟΤΗ


του Πάμπου Χατζηλαμπή Κρίμα, χίλιες φορές κρίμα που ο χαμός ενός παλικαριού ξαναφέρνει το πρόβλημα των υποδομών και των προτεραιοτήτων της Βόρειας Εύβοιας...
Αλλά ο θάνατος του Άγγελου είμαι σίγουρος πως σπιρουνίζει τη σκέψη όλων όσων προβληματίζονται και επιζητούν το γενικό καλό. Δεν είναι, δεν μπορεί να είναι και να μείνει ως μια παράπλευρη απώλεια της εγκατάλειψης που σοβεί και ταλανίζει τη Βόρεια Εύβοια.
Πάνω και πριν απ' όλα καθιστά απαραίτητο το χαρακτηρισμό ως επείγουσας της ανάγκης ενός περιφερειακού Νοσοκομείου ή/και ενός Κέντρου Υγείας καλά οργανωμένου, εξοπλισμένου και στελεχωμένου.
Αν μας ενδιαφέρει η καθημερινότητα των πολιτών της Βόρειας Εύβοιας, δεν υπάρχει τίποτε άλλο πιο σημαντικό στις υποδομές ολόκληρης της περιοχής…
Ας αρχίσει από τα θέματα υγείας η επανεκκίνηση της ανάπτυξης που όλοι θέλουμε. Οι δρόμοι, οι σήραγγες, τα Ferry, και τα ραπανάκια για την όρεξη ως αναγκαίες υποδομές μπορούν να περιμένουν και θα …