Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ: "ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ : Η ανθρώπινη πλευρά ενός ήρωα"









Επίτιμος
συνδημότης μας από σήμερα ο Μανώλης Γλέζος 
,ο άνθρωπος που με την πορεία του σηματοδοτεί όχι μόνο το ηρωικό αλλά
και το ανθρώπινο. Και  σ΄ αυτό θα σταθώ ,
έχοντας τη τύχη να τον ζήσω από κοντά  .


     Ο Μανώλης  κρατάει την παιδική του αθωότητα και τον
εφηβικό του ενθουσιασμό σε ό,τι κάνει , χωρίς να έχει χάσει ποτέ το δρόμο του ,ένα
δρόμο λουσμένο στο φως και παράδειγμα ζωής . Από τη συμμετοχή του στα κινήματα
και στους εθνικούς αγώνες μέχρι τη θητεία του στην Αυτοδιοίκηση και στη
κεντρική πολιτική σκηνή καθώς  και τη
συμβολή του  στην επιστήμη μια και έχει
ανακηρυχθεί διδάκτορας από 4 ελληνικά πανεπιστήμια για την έρευνά του σε
γεωλογικά , περιβαλλοντικά και γλωσσολογικά θέματα .






     Πάντα πρόθυμος να μοιραστεί τη σοφία του,
αλλά και να μάθει κάτι καινούργιο, ακόμη και από ένα μικρό παιδί.  Ήμουν εκεί όταν σε ομιλία του σε σχολείο της
περιοχής μας, ένας μαθητής, με την παιδική του αφέλεια, τον ρώτησε  (σημειώνω ότι ο Μανώλης διατηρεί πολύτιμο
αρχείο με όλες τις ερωτήσεις που του έχουν απευθύνει τα παιδιά): “Κύριε Γλέζο,
όταν αποφασίσατε να κατεβάσετε τη σημαία από την Ακρόπολη, το είπατε στη μαμά
σας;  Τι σας απάντησε;  Σας άφησε να πάτε;” Κι ο Μανώλης απάντησε με
σοφία και τρυφερότητα στον μικρό μαθητή, μιλώντας για το χρέος προς τη μάνα και
το χρέος προς την πατρίδα.


      Αυτή η ματιά του στα καθημερινά και τα
ανθρώπινα είναι που τον διακρίνει, τον κάνει άνθρωπο τρυφερό, καλό φίλο και
αγαπημένο σύντροφο. Θυμάμαι πριν αρκετά χρόνια, επιστρέφαμε μαζί από τους  Κορυσχάδες, μετά από μια λαμπρή επετειακή
τελετή μνήμης.  Το τοπίο στο δρόμο
έμοιαζε με μια έκρηξη του κίτρινου από τα ανθισμένα σπάρτα.  “Βαγγέλη”, μου λέει “ τα σπάρτα άνθισαν.
Στάσου να κόψουμε λίγα για την Τζώρτζια”... τη σύντροφό του .


    Τότε τίποτε δεν προμήνυε τη κρίση και το
σημερινό γκρίζο τοπίο. Σήμερα έχω την αίσθηση ότι ο Μανώλης βιώνει ένα βαθύ
πόνο. Στα 89 του ζει τα ίδια πράγματα, πάλι από την αρχή.


     Όταν 
ο Μανώλης συνελήφθη το 1958 , παραπέμφθηκε στο στρατοδικείο με την
κατηγορία της κατασκοπείας σε βάρος της πατρίδας του και προφυλακίστηκε.  Την ίδια στιγμή ο γερμανός εγκληματίας
πολέμου Γκούντερ Κόλβες ήρθε ανέμελος στη χώρα μας για να συμμετάσχει στο ράλι
Ακρόπολις. Συνελήφθη , αλλά σε λίγες ώρες φυγαδεύτηκε.


    Οι Γερμανοί κομισάριοι ξαναβρίσκονται στην
πόρτα μας και η χώρα μας τελεί υπό κατοχή. 
Εκείνος όμως είναι πάλι μπροστά και 
αγωνίζεται για τον τόπο του. Στο πλαίσιο αυτής της νέας μάχης, ο Μανώλης
βρίσκεται απόψε εδώ για να μας μιλήσει για τις γερμανικές επανορθώσεις, για το
οικονομικό χρέος των Γερμανών σε ΄μας, αλλά και το δικό μας ηθικό χρέος να
σηκώσουμε τη σημαία της πατρίδας μας πιο ψηλά .


      Ευχαριστούμε τον έλληνα πολίτη Μανώλη
Γλέζο για τις στιγμές ανάτασης που μας προσφέρει με τη σημερινή  του παρουσία 
στη πόλη μας .





(#) Περίληψη της
ομιλίας  του Βαγγέλη Αποστόλου στην εκδήλωση
τιμής
για τον  επίτιμο
δημότη της Χαλκίδας
 Μανώλη Γλέζο .

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δυο από τα οδικά εγκλήματα της Βόρειας Εύβοιας.

του Πάνου Β.

Με αφορμή και το σημερινό ατύχημα στη διασταύρωση Κουρκουλών-Δάφνης με την "Εθνική" Αιδηψού Χαλκίδας, ας υπενθυμίσουμε στη νέα δημοτική αρχή τα δυο μεγάλα οδικά εγκλήματα της περιοχής.
Η είσοδος στη Λίμνη όπως ερχόμαστε από Χαλκίδα στη περιοχή του Αρχάγγελου γίνεται παράνομα από παραβίαση της διπλής διαχωριστικής γραμμής και με "εξαφάνιση" της αντίστοιχης πινακίδας εδώ και χρόνια.Η δε είσοδος από την αντίθετη κατεύθυνση είναι τσιμενταρισμένη για κάποιους λόγους που μόνο οι μηχανικοί που σχεδίασαν τον "κόμβο" ξέρουν.
Το να στρίψεις από εκεί για τη Λίμνη πάλι πρέπει ή να είσαι  εκπαιδευμένος ντόπιος ή να έχεις μαντικές ικανότητες ακόμα και με χρήση του τζιπιες.

Η Ιστορία του γιατί και του πως έγινε αυτό είναι πολύ λυπητερή, αλλά πρέπει να τη ξεπεράσουμε και να κάνουμε μια ασφαλή δευτερεύουσα είσοδο στη πόλη αντικαθιστώντας αυτή τη λαιμητόμο.
Το αν καταργηθεί είναι αδιανόητο γιατί ιδιαίτερα το καλοκαίρι είναι μοναδική διέξοδος τόσο για το κυκλοφο…

Να κλείσουμε τα σύνορα της Λίμνης...

του Πάνου Β. Ο Ιός έφτασε δίπλα μας.Με ένα ταξίδι στον Πανάγιο τάφο ο βορειοευβοιώτης από τον Άγιο, άλλα είχε στο μυαλό του κι άλλα κατάφερε.Αντί για το υιό του θεού έφερε τον κορωναϊό ,ανεπιθύμητο μετανάστη και αόρατο εχθρό.
Ήδη Ιστιαία και Αιδηψός άρχισαν να δοκιμάζονται σε πολλά επίπεδα.
Στη Λίμνη η επόμενη μέρα είναι δίπλα μας.Πολύ κοντύτερα από τη μακρινή Κίνα.
Τι να κάνουμε λοιπόν;
Το οδικό μας δίκτυο μας επιτρέπει με ένα οδόφραγμα στο νεκροταφείο,ένα στον Αρχάγγελο και ένα στο Χριστό να φράξουμε όλες τις διόδους προς το χωριό μας.Κανείς δεν μπαίνει,κανείς δεν βγαίνει.Κανείς δεν αρρωσταίνει από τον ιό.
Γιατί αν αρρωστήσει από κάτι άλλο τη πατήσαμε.
Με αγωνία και παρέα τη τιβί θα περιμένουμε 1-2 μήνες ή 1-2 χρόνια τη λήξη του συναγερμού.Θα τραφούμε με ψάρια ευβοϊκού ,χόρτα του βουνού και κατσικάκια από τα μαντριά.Δεν έχουμε μείνει και τόσοι για να μη μας φτάνουν.
Με τους συγγενείς που θα αρρωσταίνουν στον υπόλοιπο κόσμο θα επικοινωνούμε μέσω βάιμπερ που θα είναι απόλυτα ασφαλές γ…

200 ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΣΥΝΔΗΜΟΤΗ

INMEMORIAM 200 ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΣΥΝΔΗΜΟΤΗ


του Πάμπου Χατζηλαμπή Κρίμα, χίλιες φορές κρίμα που ο χαμός ενός παλικαριού ξαναφέρνει το πρόβλημα των υποδομών και των προτεραιοτήτων της Βόρειας Εύβοιας...
Αλλά ο θάνατος του Άγγελου είμαι σίγουρος πως σπιρουνίζει τη σκέψη όλων όσων προβληματίζονται και επιζητούν το γενικό καλό. Δεν είναι, δεν μπορεί να είναι και να μείνει ως μια παράπλευρη απώλεια της εγκατάλειψης που σοβεί και ταλανίζει τη Βόρεια Εύβοια.
Πάνω και πριν απ' όλα καθιστά απαραίτητο το χαρακτηρισμό ως επείγουσας της ανάγκης ενός περιφερειακού Νοσοκομείου ή/και ενός Κέντρου Υγείας καλά οργανωμένου, εξοπλισμένου και στελεχωμένου.
Αν μας ενδιαφέρει η καθημερινότητα των πολιτών της Βόρειας Εύβοιας, δεν υπάρχει τίποτε άλλο πιο σημαντικό στις υποδομές ολόκληρης της περιοχής…
Ας αρχίσει από τα θέματα υγείας η επανεκκίνηση της ανάπτυξης που όλοι θέλουμε. Οι δρόμοι, οι σήραγγες, τα Ferry, και τα ραπανάκια για την όρεξη ως αναγκαίες υποδομές μπορούν να περιμένουν και θα …