Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

"Μανιτάρια" - Κίνδυνος από το καρκινογόνο ελενίτ (αμίαντος)






Εδώ και τόσα χρόνια η γύρο περιοχή, το περιβάλλον, ο αέρας, το έδαφος


και το νερό, συνέχεια ρυπαίνονται από τον καρκινογόνο αμίαντο των


ελενίτ. Εκατοντάδες τετραγωνικά μέτρα ελενίτ σκεπάζουν της


εγκαταστάσεις της μονάδας που πριν χρόνια παρήγαγε μανιτάρια, στον


δρόμο προς τα Κανατάδικα. Δίπλα και τριγύρω βρίσκονται πολλά χωράφια


με καλλιέργειες και ζώα, γεωτρήσεις νερού, ενώ η μονάδα τώρα έχει


μετατραπεί σε μαντρί.


Τα ελενίτ φθείρονται χρόνο με το χρόνο, οι καρκινογόνες ίνες αμιάντου




διασκορπίζονται στην ατμόσφαιρα, αναπνέουμε το μολυσμένο αέρα και


επιβαρύνεται η υγεία μας μέρα με τη μέρα. Κατακάθονται στο έδαφος με


της καλλιέργειες που τρώμε, και με την βοήθεια της βροχής καταλήγουν


στον υδροφόρο ορίζοντα, στο νερό που πίνουμε άνθρωποι και ζώα. Όλοι


μας, βέβαια, λίγο πολύ γνωρίζουμε αυτές τις επιπτώσεις στην υγεία μας


από τον αμίαντο.


Κυριολεκτικά δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι σε όλο το κόσμο πεθαίνουν


από τις ασθένειες που προκαλεί ο αμίαντος, ένα ορυκτό που μετά την


κατάλληλη επεξεργασία χρησιμοποιείται σε χιλιάδες τεχνικές εφαρμογές


όπως: ελενίτ, αμιαντοτσιμέντο και καταναλωτικά είδη. Όταν η ίνα του


αμιάντου εισέρχεται στον ανθρώπινο οργανισμό με την εισπνοή ή την


κατάποση οι επιπτώσεις είναι καταστροφικές. H αμιάντωση, ο βρογχογενής


καρκίνος είναι μερικές από τις αρρώστειες που οδηγούν στο θάνατο.


Στις δεκαετίες του 1960 και του 1970 η εταιρεία EΛΛENIT ήταν ένα από


τα κοσμήματα των καπιταλιστών της Eλλάδας. Aκόμα και σήμερα στο


καθημερινό λεξιλόγιο χρησιμοποιούμε φράσεις όπως: έριξε μερικά ελενίτ


για σκεπή ή η μόνωση είναι από ελενίτ. Αλλά η κύρια αγορά δεν ήταν


μόνο η Ελλάδα. H EΛΛENIT εξήγαγε εκατοντάδες χιλιάδες τόνους σε άλλες


χώρες, από τα Aραβικά Eμιράτα μέχρι την Oυγγαρία. Η Eλλάδα απετέλεσε


μια από τις πιο σημαντικές χώρες εξόρυξης και παραγωγής προϊόντων


αμιάντου αναφέρει σε φυλλάδιό του το Ελληνικό Ινστιτούτο Υγιεινής και


Ασφάλειας της Εργασίας. Το Μάη του 2003 ο δημοσιογράφος Στέλιος


Kούλογλου στην εκπομπή του "Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα" παρουσίασε την άλλη


πλευρά αυτής της εθνικής επιτυχίας. Aπό τους 250 μόνιμα εργαζόμενους


στην EΛΛENIT από το 1960 μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1980, οι 200


περίπου έχουν πεθάνει και οι υπόλοιποι είναι βαριά άρρωστοι ανέφερε


στην έρευνα που έκανε για την EΛΛENIT.


Πάρα πολλές είναι οι σκεπές σπιτιών και κτηρίων από ελενίτ, σωλήνων




πόσιμου νερού, και κατασκευών από αμιαντοτσίμεντο. Πέρα από το μέγεθος


της οικολογικής καταστροφής, φανταστείτε τι εισπνέουμε τόσα χρόνια,


γέμισαν τα πνευμόνια μας, εφιάλτης μας έχει γίνει, ζούμε μέσα στον


αμίαντο και αναπνέουμε τον καρκίνο. Όσοι έχουν την οικονομική


δυνατότητα, αλλάζουν την αμιαντοσκεπή με κεραμίδια.


Πού όμως καταλήγουν τα ελενίτ; Στις άκρες των δρόμων, στα πεζοδρόμια,


στις όχθες του ποταμού, στα βάτα, στα ρέματα, στις αυλές, σκεπάζουν


τις αποθήκες και τους στάβλους και αλλού. Γέμισε ο τόπος ελενίτ. Δεν


έχουν κι άλλη λύση. Για να απομακρυνθούν τα ελενίτ με τη νόμιμη


διαδικασία (ειδικό συνεργείο - μεταφορά και θάψιμο στη Γερμανία) για


κάθε σπίτι χρειάζονται 8.000 ¤ περίπου.


Το τόσο σοβαρό θέμα υγείας πρέπει να απασχολήσει τους υπευθύνους, τον


δήμο, τους κατοίκους και να γίνει άμεση απομάκρυνση των ελενίτ με τον


σωστό τρόπο, τουλάχιστον στα "μανιτάρια" που είναι τόσο μεγάλος όγκος


αμιάντου συγκεντρωμένος. Η μονάδα τώρα ανήκει σε γνωστή τράπεζα, μετά


από χρέη του ιδιοκτήτη και κατάσχεση της, και είναι προς πώληση.


poliths.dhmou.istiaias












Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δυο από τα οδικά εγκλήματα της Βόρειας Εύβοιας.

του Πάνου Β.

Με αφορμή και το σημερινό ατύχημα στη διασταύρωση Κουρκουλών-Δάφνης με την "Εθνική" Αιδηψού Χαλκίδας, ας υπενθυμίσουμε στη νέα δημοτική αρχή τα δυο μεγάλα οδικά εγκλήματα της περιοχής.
Η είσοδος στη Λίμνη όπως ερχόμαστε από Χαλκίδα στη περιοχή του Αρχάγγελου γίνεται παράνομα από παραβίαση της διπλής διαχωριστικής γραμμής και με "εξαφάνιση" της αντίστοιχης πινακίδας εδώ και χρόνια.Η δε είσοδος από την αντίθετη κατεύθυνση είναι τσιμενταρισμένη για κάποιους λόγους που μόνο οι μηχανικοί που σχεδίασαν τον "κόμβο" ξέρουν.
Το να στρίψεις από εκεί για τη Λίμνη πάλι πρέπει ή να είσαι  εκπαιδευμένος ντόπιος ή να έχεις μαντικές ικανότητες ακόμα και με χρήση του τζιπιες.

Η Ιστορία του γιατί και του πως έγινε αυτό είναι πολύ λυπητερή, αλλά πρέπει να τη ξεπεράσουμε και να κάνουμε μια ασφαλή δευτερεύουσα είσοδο στη πόλη αντικαθιστώντας αυτή τη λαιμητόμο.
Το αν καταργηθεί είναι αδιανόητο γιατί ιδιαίτερα το καλοκαίρι είναι μοναδική διέξοδος τόσο για το κυκλοφο…

Να κλείσουμε τα σύνορα της Λίμνης...

του Πάνου Β. Ο Ιός έφτασε δίπλα μας.Με ένα ταξίδι στον Πανάγιο τάφο ο βορειοευβοιώτης από τον Άγιο, άλλα είχε στο μυαλό του κι άλλα κατάφερε.Αντί για το υιό του θεού έφερε τον κορωναϊό ,ανεπιθύμητο μετανάστη και αόρατο εχθρό.
Ήδη Ιστιαία και Αιδηψός άρχισαν να δοκιμάζονται σε πολλά επίπεδα.
Στη Λίμνη η επόμενη μέρα είναι δίπλα μας.Πολύ κοντύτερα από τη μακρινή Κίνα.
Τι να κάνουμε λοιπόν;
Το οδικό μας δίκτυο μας επιτρέπει με ένα οδόφραγμα στο νεκροταφείο,ένα στον Αρχάγγελο και ένα στο Χριστό να φράξουμε όλες τις διόδους προς το χωριό μας.Κανείς δεν μπαίνει,κανείς δεν βγαίνει.Κανείς δεν αρρωσταίνει από τον ιό.
Γιατί αν αρρωστήσει από κάτι άλλο τη πατήσαμε.
Με αγωνία και παρέα τη τιβί θα περιμένουμε 1-2 μήνες ή 1-2 χρόνια τη λήξη του συναγερμού.Θα τραφούμε με ψάρια ευβοϊκού ,χόρτα του βουνού και κατσικάκια από τα μαντριά.Δεν έχουμε μείνει και τόσοι για να μη μας φτάνουν.
Με τους συγγενείς που θα αρρωσταίνουν στον υπόλοιπο κόσμο θα επικοινωνούμε μέσω βάιμπερ που θα είναι απόλυτα ασφαλές γ…

200 ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΣΥΝΔΗΜΟΤΗ

INMEMORIAM 200 ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΣΥΝΔΗΜΟΤΗ


του Πάμπου Χατζηλαμπή Κρίμα, χίλιες φορές κρίμα που ο χαμός ενός παλικαριού ξαναφέρνει το πρόβλημα των υποδομών και των προτεραιοτήτων της Βόρειας Εύβοιας...
Αλλά ο θάνατος του Άγγελου είμαι σίγουρος πως σπιρουνίζει τη σκέψη όλων όσων προβληματίζονται και επιζητούν το γενικό καλό. Δεν είναι, δεν μπορεί να είναι και να μείνει ως μια παράπλευρη απώλεια της εγκατάλειψης που σοβεί και ταλανίζει τη Βόρεια Εύβοια.
Πάνω και πριν απ' όλα καθιστά απαραίτητο το χαρακτηρισμό ως επείγουσας της ανάγκης ενός περιφερειακού Νοσοκομείου ή/και ενός Κέντρου Υγείας καλά οργανωμένου, εξοπλισμένου και στελεχωμένου.
Αν μας ενδιαφέρει η καθημερινότητα των πολιτών της Βόρειας Εύβοιας, δεν υπάρχει τίποτε άλλο πιο σημαντικό στις υποδομές ολόκληρης της περιοχής…
Ας αρχίσει από τα θέματα υγείας η επανεκκίνηση της ανάπτυξης που όλοι θέλουμε. Οι δρόμοι, οι σήραγγες, τα Ferry, και τα ραπανάκια για την όρεξη ως αναγκαίες υποδομές μπορούν να περιμένουν και θα …