Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Επιτροπή Διαβούλευσης:ένα διακοσμητικό στοιχείο χωρίς αρμοδιότητες και παρεμβατικότητα


του Αντώνη Σκούρα


Στο νόμο του Καλλικράτη, προβλέπονται κάποιες διαδικασίες, όπου με μία πρώτη ανάγνωση, θα μπορούσε κανείς να δει μια τάση για εκδημοκρατισμό και συμμετοχή ευρύτερων κοινωνικών ομάδων  στις αποφάσεις τις τοπικής αυτοδιοίκησης.  Αυτές τις διαδικασίες, έχουμε την τάση, να τις εγγράφουμε στη συνείδηση μας με θετικό πρόσημο.


Και μιλάμε – κυρίως- για τους νεοφερμένους θεσμούς της Επιτροπής Διαβούλευσης και του

Συμπαραστάτη του Πολίτη.


Σε αυτό το σημείωμα  θα ασχοληθούμε με  την επιτροπή διαβούλευσης (ΕΔ).


Η ΣΥΣΤΑΣΗ της είναι υποχρεωτική για τους Δήμους και αποτελείται από 25 έως 50 εκπροσώπους ομάδων φορέων και πολιτών, με αντικείμενο την συζήτηση και την προώθηση ζητημάτων στο Δήμο.


Δυστυχώς και αυτός ο θεσμός εντάσσεται στη μεταμοντέρνα αντίληψη για την πολιτική, όπου τις κοινωνίες τις  αποτελούν επιμέρους ομάδες χωρίς οικονομικά συντεχνιακά ή ταξικά συμφέροντα, όπου ενίοτε εκφράζουν θέσεις αντικρουόμενες ή και συγκρουσιακές. Σύμφωνα με αυτή την αντίληψη οι κοινωνίες συγκροτούνται από γονιούς, αθλούμενους , περιβαλλοντιστές, κυνηγούς, φιλόζωους, αρχαιολάτρες, καταναλωτές και ποδηλάτες. Δεν είναι εργαζόμενοι, άνεργοι, έμποροι, αγρότες.


ΜΕΛΗ ενός πολιτιστικού συλλόγου μπορεί να είναι κι ο εργαζόμενος και ο εργοδότης. Ποδηλάτης είναι ο πρωθυπουργός που το κάνει από χόμπι, είναι κι αυτός που μετακινείται με αυτό το μέσο γιατί η βενζίνα είναι πανάκριβη.


Δε συνιστούν ενιαία ομάδα, δεν έχουν  κοινά χαρακτηριστικά και συμφέροντα, ούτε καν ως συνισταμένη δεν μπορείς να τους δεις.


Αυτό από μόνο του είναι προβληματικό γιατί στις ΕΔ δεν εκφράζετε η πραγματική κοινωνία αλλά μια παραμορφωτική αντανάκλαση της κοινωνίας.


ΑΚΟΜΗ και έτσι όμως, η απουσία αρμοδιοτήτων της ΕΔ την καθιστά ένα διακοσμητικό στοιχείο χωρίς αρμοδιότητες και παρεμβατικότητα, όπου στον πυρήνα της διέπεται από  τις δημοκρατικές διαδικασίες  στο χωριό του Αστερίξ. (Μαζευόμαστε, ψηφίζουμε, πετάμε τη κάλπη στη θάλασσα και νικάει ο πιο δυνατός).


Αφού τις αποφάσεις θα τις παίρνει το Δημοτικό Συμβούλιο – στη καλύτερη περίπτωση- ή ο Δήμαρχος με τους Αντιδημάρχους - στην πιο κλασική περίπτωση- οι διαβουλευόμενοι θα αναγνωρίσουν στην προσπάθειά τους την ματαιότητα και το ανούσιο  των συναθροίσεων.


ΕΙΝΑΙ μαθηματικά βέβαιο επομένως, ότι ο θεσμός είναι καταδικασμένος να ατονήσει και να ευτελιστεί στα όρια του γελοίου, όπως τόσοι προηγούμενοι θεσμοί απείρως δημοκρατικότεροι και ουσιαστικότεροι, που δεν είχαν -κι αυτοί- πρακτικές αρμοδιότητες. Ποιος θυμάται τα συνοικιακά συμβούλια; Που κατέληξαν οι λαϊκές συνελεύσεις; Έμειναν  κενό γράμμα γιατί ο κόσμος αισθανόταν τη κοροϊδία.


ΠΕΡΑ από αυτά όμως, στην υποθετική περίπτωση, που οι απόψεις της ΕΔ θα λαμβάνονται υπόψη, υπάρχει ουσιαστικό πρόβλημα εκπροσώπησης, αφού η σύνθεσή της αποκλείει και περιθωριοποιεί τους ήδη αποκλεισμένους και περιθωριοποιημένους.


Που θα εκφραστεί ένας άνεργος; Μια νοικοκυρά; Ένας μαθητής; Ένας μετανάστης;


ΟΣΟ αρνούμαστε να ακούσουμε τη φωνή αυτών που δεν έχουν φωνή, τους ωθούμε και τους  αναγκάζουμε να κάνουν θόρυβο για να τους προσέξουμε.


Και η σπασμένη τζαμαρία είναι η πιο λάιτ εκδοχή θορύβου.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δυο από τα οδικά εγκλήματα της Βόρειας Εύβοιας.

του Πάνου Β.

Με αφορμή και το σημερινό ατύχημα στη διασταύρωση Κουρκουλών-Δάφνης με την "Εθνική" Αιδηψού Χαλκίδας, ας υπενθυμίσουμε στη νέα δημοτική αρχή τα δυο μεγάλα οδικά εγκλήματα της περιοχής.
Η είσοδος στη Λίμνη όπως ερχόμαστε από Χαλκίδα στη περιοχή του Αρχάγγελου γίνεται παράνομα από παραβίαση της διπλής διαχωριστικής γραμμής και με "εξαφάνιση" της αντίστοιχης πινακίδας εδώ και χρόνια.Η δε είσοδος από την αντίθετη κατεύθυνση είναι τσιμενταρισμένη για κάποιους λόγους που μόνο οι μηχανικοί που σχεδίασαν τον "κόμβο" ξέρουν.
Το να στρίψεις από εκεί για τη Λίμνη πάλι πρέπει ή να είσαι  εκπαιδευμένος ντόπιος ή να έχεις μαντικές ικανότητες ακόμα και με χρήση του τζιπιες.

Η Ιστορία του γιατί και του πως έγινε αυτό είναι πολύ λυπητερή, αλλά πρέπει να τη ξεπεράσουμε και να κάνουμε μια ασφαλή δευτερεύουσα είσοδο στη πόλη αντικαθιστώντας αυτή τη λαιμητόμο.
Το αν καταργηθεί είναι αδιανόητο γιατί ιδιαίτερα το καλοκαίρι είναι μοναδική διέξοδος τόσο για το κυκλοφο…

Να κλείσουμε τα σύνορα της Λίμνης...

του Πάνου Β. Ο Ιός έφτασε δίπλα μας.Με ένα ταξίδι στον Πανάγιο τάφο ο βορειοευβοιώτης από τον Άγιο, άλλα είχε στο μυαλό του κι άλλα κατάφερε.Αντί για το υιό του θεού έφερε τον κορωναϊό ,ανεπιθύμητο μετανάστη και αόρατο εχθρό.
Ήδη Ιστιαία και Αιδηψός άρχισαν να δοκιμάζονται σε πολλά επίπεδα.
Στη Λίμνη η επόμενη μέρα είναι δίπλα μας.Πολύ κοντύτερα από τη μακρινή Κίνα.
Τι να κάνουμε λοιπόν;
Το οδικό μας δίκτυο μας επιτρέπει με ένα οδόφραγμα στο νεκροταφείο,ένα στον Αρχάγγελο και ένα στο Χριστό να φράξουμε όλες τις διόδους προς το χωριό μας.Κανείς δεν μπαίνει,κανείς δεν βγαίνει.Κανείς δεν αρρωσταίνει από τον ιό.
Γιατί αν αρρωστήσει από κάτι άλλο τη πατήσαμε.
Με αγωνία και παρέα τη τιβί θα περιμένουμε 1-2 μήνες ή 1-2 χρόνια τη λήξη του συναγερμού.Θα τραφούμε με ψάρια ευβοϊκού ,χόρτα του βουνού και κατσικάκια από τα μαντριά.Δεν έχουμε μείνει και τόσοι για να μη μας φτάνουν.
Με τους συγγενείς που θα αρρωσταίνουν στον υπόλοιπο κόσμο θα επικοινωνούμε μέσω βάιμπερ που θα είναι απόλυτα ασφαλές γ…

200 ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΣΥΝΔΗΜΟΤΗ

INMEMORIAM 200 ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΣΥΝΔΗΜΟΤΗ


του Πάμπου Χατζηλαμπή Κρίμα, χίλιες φορές κρίμα που ο χαμός ενός παλικαριού ξαναφέρνει το πρόβλημα των υποδομών και των προτεραιοτήτων της Βόρειας Εύβοιας...
Αλλά ο θάνατος του Άγγελου είμαι σίγουρος πως σπιρουνίζει τη σκέψη όλων όσων προβληματίζονται και επιζητούν το γενικό καλό. Δεν είναι, δεν μπορεί να είναι και να μείνει ως μια παράπλευρη απώλεια της εγκατάλειψης που σοβεί και ταλανίζει τη Βόρεια Εύβοια.
Πάνω και πριν απ' όλα καθιστά απαραίτητο το χαρακτηρισμό ως επείγουσας της ανάγκης ενός περιφερειακού Νοσοκομείου ή/και ενός Κέντρου Υγείας καλά οργανωμένου, εξοπλισμένου και στελεχωμένου.
Αν μας ενδιαφέρει η καθημερινότητα των πολιτών της Βόρειας Εύβοιας, δεν υπάρχει τίποτε άλλο πιο σημαντικό στις υποδομές ολόκληρης της περιοχής…
Ας αρχίσει από τα θέματα υγείας η επανεκκίνηση της ανάπτυξης που όλοι θέλουμε. Οι δρόμοι, οι σήραγγες, τα Ferry, και τα ραπανάκια για την όρεξη ως αναγκαίες υποδομές μπορούν να περιμένουν και θα …