Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ανδρέας Τσεσμελής:"ο Πατριάρχης των Καπεταναίων" και ο δικός μας "Καπετάν Ανδρέας"...,

... που έκανε τη θάλασσα ζωή του, και που η θάλασσα, βρήκε στο πρόσωπό
του, έναν ακόμη (ανιδιοτελή) εραστή... Μια προσωπικότητα ισχυρή, τόσο
αληθινά ναυτική, που δεν λογάριασε στόρμια και καιρούς, και που μέσα
από περιπέτειες, θύελλες, βομβαρδισμούς και τυφώνες, έβγαινε πάντοτε
νικητής, μη κάνοντας χάρη στο θάνατο...
<<Τι να πω...(έλεγε). Φαίνεται πως δεν ήταν γραφτό μου...
...είχα την τύχη με το μέρος μου και τίποτα παραπάνω...>>
Κι έλεγε μια γνωστή λαϊκή παροιμία στον εαυτό του συχνά :
<<Όποιου του μέλλει να πνιγεί...ποτέ του δεν πεθαίνει...>>
Καπετάν Ανδρέας Τσεσμελής : Καπετάνιος πέρα ως πέρα. Δίχως αρχή, δίχως
τέλος, δίχως σύνορα...
<<Πρωτομπαρκάρισε>> στα νερά της Λ΄μνης, στο λυκαυγές του 20ου αιώνα..
και βασίλεψε σήμερα, στο λυκαυγές του σημερινού..., ξεμπαρκάροντας πάλι
στη Λίμνη, παρατώντας για πάντα, <<αύτη τη θάλασσα τη μεγάλη και την
ευρύχωρο>>, για μια άλλη, αντίπερα θάλασσα, μυστική, το ίδιο μεγάλη και
ευρύχωρο, στους άμμους του χρόνου, και στις αυλές των θαυμάτων...
Καπετάν Ανδρέας : Ωραίος άνθρωπος. Προσηνής και ευχάριστος.
Καταδεκτικός κι ανοιχτόκαρδος. Περιγραφικός. Με κινήσεις και λόγια...που
στο χάρισμά του να διηγείται, έμενες με την απορία, αν ένα κομμάτι της
σύγχρονης ιστορίας της εμπορικής ναυτιλίας αποτελούσε αναπόσπαστο
τμήμα του, η εάν αυτός ο άνθρωπος, αποτελούσε - ο ίδιος - από μόνος
του, ένα μεγάλο ζωντανό κεφάλαιο της ναυτοσύνης και της
ναυτιλίας...γιατί..., όπως έχει γραφεί, <<ο ισχυρός δεσμός της
θάλασσας...είναι η ίδια η ζωή..>>, γιαυτούς που η θαλασσινή ζωή τους
έμοιαζε ...σαν μυθιστόρημα...
<<Και γιατί στ' αλήθεια...(όπως το θέλει ένας άλλος θαλασσεβούμενος
λόγιος)...δεν ωφελεί σε τίποτα να είναι ο ναυτικός ένα βουνό από
μούσκουλα, αν δεν έχει τη θάλασσα μέσα στο αίμα του, αν δεν μπορεί ν'
ακούσει τα λόγια του τραγουδιού που τραγουδάει ο αέρας στα στράλια, αν
δεν μπορεί να νοιώσει τι ψιθυρίζουν τα κύματα στην πλώρη και στα
πλευρά του πλοίου, αν δεν μπορεί να διαβάσει τι γράφει ο έναστρος
ουρανός, άμα δεν δει του γαλαξία το σελάγισμα μέσα στη θάλασσα, αν
όλοι οι χυμοί του εγκέφαλου και του σώματος δεν συγγενεύουνε με τη
θάλασσα, άμα δεν έχει διεισδύσει μέσα του αυτό ο φοβερό στοιχείο,
που...όσο το μισούμε τόσο το αγαπούμε... Η θάλασσα!..
Αυτή που αγάπησες κι ερωτεύτηκες Καπετάν Ανδρέα...
Και που ο αλμυρός της αχός, κάτω, στους μικρούς γιαλούς, στους βράχους
και τα κολχάδια του Ελυμνίου, θα σε νανουρίζει παντοτινά, στο
παυσίλυπο κοιμητήρι της Λίμνης...
Καλό σου ταξίδι!..
Δημήτρης Αποστόλου, <<Ελύμνιος>>
Σημ. : Το νεκρολόγημα αυτό αποτελεί μερική διασκευή του ναυτικού
δημοσιογραφήματος του Γιώργου Κιβωτού το 1996 για τον Καπετάν Ανδρέα
<<Ο Πατριάρχης των Καπετανάιων>>, και προοριζόταν από τον γράφοντα (με
την ενημέρωση της οικογένειας του μεταστάντος ) να εκφωνηθεί ως
επικήδειος την ημέρα της ταφής του. Ωστόσο, σεβόμενος το χρόνο της
τελετής μετά τον προηγηθέντα επικήδειο, έκρινα φρονιμότερο την
δημοσίευσή του.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δυο από τα οδικά εγκλήματα της Βόρειας Εύβοιας.

του Πάνου Β.

Με αφορμή και το σημερινό ατύχημα στη διασταύρωση Κουρκουλών-Δάφνης με την "Εθνική" Αιδηψού Χαλκίδας, ας υπενθυμίσουμε στη νέα δημοτική αρχή τα δυο μεγάλα οδικά εγκλήματα της περιοχής.
Η είσοδος στη Λίμνη όπως ερχόμαστε από Χαλκίδα στη περιοχή του Αρχάγγελου γίνεται παράνομα από παραβίαση της διπλής διαχωριστικής γραμμής και με "εξαφάνιση" της αντίστοιχης πινακίδας εδώ και χρόνια.Η δε είσοδος από την αντίθετη κατεύθυνση είναι τσιμενταρισμένη για κάποιους λόγους που μόνο οι μηχανικοί που σχεδίασαν τον "κόμβο" ξέρουν.
Το να στρίψεις από εκεί για τη Λίμνη πάλι πρέπει ή να είσαι  εκπαιδευμένος ντόπιος ή να έχεις μαντικές ικανότητες ακόμα και με χρήση του τζιπιες.

Η Ιστορία του γιατί και του πως έγινε αυτό είναι πολύ λυπητερή, αλλά πρέπει να τη ξεπεράσουμε και να κάνουμε μια ασφαλή δευτερεύουσα είσοδο στη πόλη αντικαθιστώντας αυτή τη λαιμητόμο.
Το αν καταργηθεί είναι αδιανόητο γιατί ιδιαίτερα το καλοκαίρι είναι μοναδική διέξοδος τόσο για το κυκλοφο…

Να κλείσουμε τα σύνορα της Λίμνης...

του Πάνου Β. Ο Ιός έφτασε δίπλα μας.Με ένα ταξίδι στον Πανάγιο τάφο ο βορειοευβοιώτης από τον Άγιο, άλλα είχε στο μυαλό του κι άλλα κατάφερε.Αντί για το υιό του θεού έφερε τον κορωναϊό ,ανεπιθύμητο μετανάστη και αόρατο εχθρό.
Ήδη Ιστιαία και Αιδηψός άρχισαν να δοκιμάζονται σε πολλά επίπεδα.
Στη Λίμνη η επόμενη μέρα είναι δίπλα μας.Πολύ κοντύτερα από τη μακρινή Κίνα.
Τι να κάνουμε λοιπόν;
Το οδικό μας δίκτυο μας επιτρέπει με ένα οδόφραγμα στο νεκροταφείο,ένα στον Αρχάγγελο και ένα στο Χριστό να φράξουμε όλες τις διόδους προς το χωριό μας.Κανείς δεν μπαίνει,κανείς δεν βγαίνει.Κανείς δεν αρρωσταίνει από τον ιό.
Γιατί αν αρρωστήσει από κάτι άλλο τη πατήσαμε.
Με αγωνία και παρέα τη τιβί θα περιμένουμε 1-2 μήνες ή 1-2 χρόνια τη λήξη του συναγερμού.Θα τραφούμε με ψάρια ευβοϊκού ,χόρτα του βουνού και κατσικάκια από τα μαντριά.Δεν έχουμε μείνει και τόσοι για να μη μας φτάνουν.
Με τους συγγενείς που θα αρρωσταίνουν στον υπόλοιπο κόσμο θα επικοινωνούμε μέσω βάιμπερ που θα είναι απόλυτα ασφαλές γ…

200 ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΣΥΝΔΗΜΟΤΗ

INMEMORIAM 200 ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΣΥΝΔΗΜΟΤΗ


του Πάμπου Χατζηλαμπή Κρίμα, χίλιες φορές κρίμα που ο χαμός ενός παλικαριού ξαναφέρνει το πρόβλημα των υποδομών και των προτεραιοτήτων της Βόρειας Εύβοιας...
Αλλά ο θάνατος του Άγγελου είμαι σίγουρος πως σπιρουνίζει τη σκέψη όλων όσων προβληματίζονται και επιζητούν το γενικό καλό. Δεν είναι, δεν μπορεί να είναι και να μείνει ως μια παράπλευρη απώλεια της εγκατάλειψης που σοβεί και ταλανίζει τη Βόρεια Εύβοια.
Πάνω και πριν απ' όλα καθιστά απαραίτητο το χαρακτηρισμό ως επείγουσας της ανάγκης ενός περιφερειακού Νοσοκομείου ή/και ενός Κέντρου Υγείας καλά οργανωμένου, εξοπλισμένου και στελεχωμένου.
Αν μας ενδιαφέρει η καθημερινότητα των πολιτών της Βόρειας Εύβοιας, δεν υπάρχει τίποτε άλλο πιο σημαντικό στις υποδομές ολόκληρης της περιοχής…
Ας αρχίσει από τα θέματα υγείας η επανεκκίνηση της ανάπτυξης που όλοι θέλουμε. Οι δρόμοι, οι σήραγγες, τα Ferry, και τα ραπανάκια για την όρεξη ως αναγκαίες υποδομές μπορούν να περιμένουν και θα …