Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΙΣΟΙ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ... ΙΔΙΟΙ της Πάρη Ντελκή

Με αργά βήματα και πολλές αντιδράσεις από το 1927 , μέχρι σήμερα οι γυναίκες αναλαμβάνουν ρόλους στην κοινωνική δραστηριότητα περισσότερους και πολυπλοκότερους. Αρχικά κυριάρχησε το πρότυπο της γυναίκας που ανάθρεφε τα παιδιά της , φρόντιζε το σπίτι , στήριζε την δουλειά του άντρα της γαλούχησε γενιές και γενιές. Μετά τον πόλεμο οι συνθήκες απαίτησαν περισσότερα εργατικά χέρια και υψηλότερα επίπεδα εκπαίδευσης του πληθυσμού. Η δεκαετία του 1960 για την χώρα μας έστειλε πολλά ζευγάρια με την ιδιότητα του οικονομικού μετανάστη στην ξενιτιά καθιέρωσε την δωρεάν παιδεία και άνοιξε ένα παράθυρο στον γυναικείο πληθυσμό στην γνώση και την χειραφέτηση αργότερα. Είναι λάθος να αναμετράται η ικανότητα του κάθε φύλλου σαν να είναι διαγωνισμός με σπουδαίο έπαθλο. Τα δυο φύλλα είναι ισότιμα αλλά διαφορετικών ικανοτήτων. Μερικές φορές φωτίζεται περισσότερο η γυναικεία διπλωματικότητα εφευρετικότητα και αντοχή χωρίς να υποτιμάται οπωσδήποτε η αντρική δύναμη. Είναι αλήθεια υποτιμητικό ,για την σύγχρονη γυναίκα ,μάννα εργαζόμενη να αισθάνεται προστατευόμενο είδος με μέρα γιορτής ξεχωριστής για το φύλο της. Ίσως θα πρέπει να καθιερωθεί στην αντίληψη όλων μας ως μέρα τιμής για τη γυναίκα που είναι μητέρα ολόκληρης της ανθρωπότητας. Σαν δείγμα εκτίμησης στην σημερινή Ελληνίδα εργαζόμενη και αγωνίστρια της καθημερινότητας παρατηρούμε κοιτώντας γύρω μας ένα πλήθος από επαγγελματίες που τιμούν το φύλο τους και τον επαγγελματικό τους χώρο. Βλέπουμε γυναίκες να γεννούν και να αναθρέφουν την κοινωνία του αύριο με τα μάτια γεμάτα ελπίδα. Βλέπουμε γυναίκες να στήνουν επιχειρήσεις στην περιοχή μας και να διεκδικούν τα πρωτεία στον χώρο τους. Θαυμάζουμε και τιμούμε την πορεία του γυναικείου φύλου μέσα στο χρόνο που στάθηκε στο ύψος του και ανέτρεψε κοινωνικά κατεστημένα του δεύτερου η ασθενούς φύλου. Ζούμε σε μια κοινωνία που σεβόμαστε την ισότητα των ανθρώπων ξέχωρα από φύλο, φυλή ή άλλο χαρακτηριστικό που μας χάρισε σε μεγάλη ποικιλία ο Θεός.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δυο από τα οδικά εγκλήματα της Βόρειας Εύβοιας.

του Πάνου Β.

Με αφορμή και το σημερινό ατύχημα στη διασταύρωση Κουρκουλών-Δάφνης με την "Εθνική" Αιδηψού Χαλκίδας, ας υπενθυμίσουμε στη νέα δημοτική αρχή τα δυο μεγάλα οδικά εγκλήματα της περιοχής.
Η είσοδος στη Λίμνη όπως ερχόμαστε από Χαλκίδα στη περιοχή του Αρχάγγελου γίνεται παράνομα από παραβίαση της διπλής διαχωριστικής γραμμής και με "εξαφάνιση" της αντίστοιχης πινακίδας εδώ και χρόνια.Η δε είσοδος από την αντίθετη κατεύθυνση είναι τσιμενταρισμένη για κάποιους λόγους που μόνο οι μηχανικοί που σχεδίασαν τον "κόμβο" ξέρουν.
Το να στρίψεις από εκεί για τη Λίμνη πάλι πρέπει ή να είσαι  εκπαιδευμένος ντόπιος ή να έχεις μαντικές ικανότητες ακόμα και με χρήση του τζιπιες.

Η Ιστορία του γιατί και του πως έγινε αυτό είναι πολύ λυπητερή, αλλά πρέπει να τη ξεπεράσουμε και να κάνουμε μια ασφαλή δευτερεύουσα είσοδο στη πόλη αντικαθιστώντας αυτή τη λαιμητόμο.
Το αν καταργηθεί είναι αδιανόητο γιατί ιδιαίτερα το καλοκαίρι είναι μοναδική διέξοδος τόσο για το κυκλοφο…

Να κλείσουμε τα σύνορα της Λίμνης...

του Πάνου Β. Ο Ιός έφτασε δίπλα μας.Με ένα ταξίδι στον Πανάγιο τάφο ο βορειοευβοιώτης από τον Άγιο, άλλα είχε στο μυαλό του κι άλλα κατάφερε.Αντί για το υιό του θεού έφερε τον κορωναϊό ,ανεπιθύμητο μετανάστη και αόρατο εχθρό.
Ήδη Ιστιαία και Αιδηψός άρχισαν να δοκιμάζονται σε πολλά επίπεδα.
Στη Λίμνη η επόμενη μέρα είναι δίπλα μας.Πολύ κοντύτερα από τη μακρινή Κίνα.
Τι να κάνουμε λοιπόν;
Το οδικό μας δίκτυο μας επιτρέπει με ένα οδόφραγμα στο νεκροταφείο,ένα στον Αρχάγγελο και ένα στο Χριστό να φράξουμε όλες τις διόδους προς το χωριό μας.Κανείς δεν μπαίνει,κανείς δεν βγαίνει.Κανείς δεν αρρωσταίνει από τον ιό.
Γιατί αν αρρωστήσει από κάτι άλλο τη πατήσαμε.
Με αγωνία και παρέα τη τιβί θα περιμένουμε 1-2 μήνες ή 1-2 χρόνια τη λήξη του συναγερμού.Θα τραφούμε με ψάρια ευβοϊκού ,χόρτα του βουνού και κατσικάκια από τα μαντριά.Δεν έχουμε μείνει και τόσοι για να μη μας φτάνουν.
Με τους συγγενείς που θα αρρωσταίνουν στον υπόλοιπο κόσμο θα επικοινωνούμε μέσω βάιμπερ που θα είναι απόλυτα ασφαλές γ…

200 ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΣΥΝΔΗΜΟΤΗ

INMEMORIAM 200 ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΣΥΝΔΗΜΟΤΗ


του Πάμπου Χατζηλαμπή Κρίμα, χίλιες φορές κρίμα που ο χαμός ενός παλικαριού ξαναφέρνει το πρόβλημα των υποδομών και των προτεραιοτήτων της Βόρειας Εύβοιας...
Αλλά ο θάνατος του Άγγελου είμαι σίγουρος πως σπιρουνίζει τη σκέψη όλων όσων προβληματίζονται και επιζητούν το γενικό καλό. Δεν είναι, δεν μπορεί να είναι και να μείνει ως μια παράπλευρη απώλεια της εγκατάλειψης που σοβεί και ταλανίζει τη Βόρεια Εύβοια.
Πάνω και πριν απ' όλα καθιστά απαραίτητο το χαρακτηρισμό ως επείγουσας της ανάγκης ενός περιφερειακού Νοσοκομείου ή/και ενός Κέντρου Υγείας καλά οργανωμένου, εξοπλισμένου και στελεχωμένου.
Αν μας ενδιαφέρει η καθημερινότητα των πολιτών της Βόρειας Εύβοιας, δεν υπάρχει τίποτε άλλο πιο σημαντικό στις υποδομές ολόκληρης της περιοχής…
Ας αρχίσει από τα θέματα υγείας η επανεκκίνηση της ανάπτυξης που όλοι θέλουμε. Οι δρόμοι, οι σήραγγες, τα Ferry, και τα ραπανάκια για την όρεξη ως αναγκαίες υποδομές μπορούν να περιμένουν και θα …