ΙΣΟΙ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ... ΙΔΙΟΙ της Πάρη Ντελκή

Με αργά βήματα και πολλές αντιδράσεις από το 1927 , μέχρι σήμερα οι γυναίκες αναλαμβάνουν ρόλους στην κοινωνική δραστηριότητα περισσότερους και πολυπλοκότερους. Αρχικά κυριάρχησε το πρότυπο της γυναίκας που ανάθρεφε τα παιδιά της , φρόντιζε το σπίτι , στήριζε την δουλειά του άντρα της γαλούχησε γενιές και γενιές. Μετά τον πόλεμο οι συνθήκες απαίτησαν περισσότερα εργατικά χέρια και υψηλότερα επίπεδα εκπαίδευσης του πληθυσμού. Η δεκαετία του 1960 για την χώρα μας έστειλε πολλά ζευγάρια με την ιδιότητα του οικονομικού μετανάστη στην ξενιτιά καθιέρωσε την δωρεάν παιδεία και άνοιξε ένα παράθυρο στον γυναικείο πληθυσμό στην γνώση και την χειραφέτηση αργότερα. Είναι λάθος να αναμετράται η ικανότητα του κάθε φύλλου σαν να είναι διαγωνισμός με σπουδαίο έπαθλο. Τα δυο φύλλα είναι ισότιμα αλλά διαφορετικών ικανοτήτων. Μερικές φορές φωτίζεται περισσότερο η γυναικεία διπλωματικότητα εφευρετικότητα και αντοχή χωρίς να υποτιμάται οπωσδήποτε η αντρική δύναμη. Είναι αλήθεια υποτιμητικό ,για την σύγχρονη γυναίκα ,μάννα εργαζόμενη να αισθάνεται προστατευόμενο είδος με μέρα γιορτής ξεχωριστής για το φύλο της. Ίσως θα πρέπει να καθιερωθεί στην αντίληψη όλων μας ως μέρα τιμής για τη γυναίκα που είναι μητέρα ολόκληρης της ανθρωπότητας. Σαν δείγμα εκτίμησης στην σημερινή Ελληνίδα εργαζόμενη και αγωνίστρια της καθημερινότητας παρατηρούμε κοιτώντας γύρω μας ένα πλήθος από επαγγελματίες που τιμούν το φύλο τους και τον επαγγελματικό τους χώρο. Βλέπουμε γυναίκες να γεννούν και να αναθρέφουν την κοινωνία του αύριο με τα μάτια γεμάτα ελπίδα. Βλέπουμε γυναίκες να στήνουν επιχειρήσεις στην περιοχή μας και να διεκδικούν τα πρωτεία στον χώρο τους. Θαυμάζουμε και τιμούμε την πορεία του γυναικείου φύλου μέσα στο χρόνο που στάθηκε στο ύψος του και ανέτρεψε κοινωνικά κατεστημένα του δεύτερου η ασθενούς φύλου. Ζούμε σε μια κοινωνία που σεβόμαστε την ισότητα των ανθρώπων ξέχωρα από φύλο, φυλή ή άλλο χαρακτηριστικό που μας χάρισε σε μεγάλη ποικιλία ο Θεός.

Σχόλια